Olmasın İnsafın Şiiri - Kasım Kobakçı

Yazılan bu şiirler serbest müstezattır,
Gönlümde yatan peri sanki bir sanattır,
Şairin elindeki eski bir berattır.
*
Bazan ölçü bozulur hatalı görünür,
Kelimeler ardındaki mana sürünür,
Şehirdeki sokaklar kelama bürünür.
*
Dağlardan kopan rüzgar satırda gizlenir,
O meçhul adam sanki mısradan izlenir,
Sözcükler hece hece kalbimden beslenir.
*
Aşkın lirik ritmiyle coşar hep yürekler,
Her dizede başka bir tatlı söz emekler,
Köyün delisi bile serbest şiir bekler.
*
Müstezat dediğin şey zincirleri kırar,
Bazen on üç heceyle yaramızı sarar,
Akıl baştan gidince insan kafa yorar.
*
Kısa ve uzun derken mısralar düzülür,
Gözyaşları sayfa boşluğunda süzülür,
Eski dostlar gidince şairler üzülür.
*
Nükteli bir gülüşle okursun yazanı,
Kaynatırsın içinde o koca kazanı,
Bulamazsın şiirde böyle bir ozanı.
*
Ahenk dediğin yalan bazen de gerçektir,
Lirik duygularımız açan bir çiçektir,
Her şairin içinde o gizli böcektir.
*
Kafiyeler peşinde koşarken yoruldum,
Bazen bir nehir gibi çağlayıp duruldum,
Özgürlüğün sesine yürekten vuruldum.
*
Gülüp geçer okuyan hatalı hallere,
Sırrımızı verdik biz esen şu yellere,
Müstezat destan oldu yabancı ellere.
*
Bilinmez diyar gezen yolcudur kelamlar,
Üstadın kaleminden dökülür selamlar,
Böyle serbest olunca bitiyor meramlar.
*
On üç hece sayarak yazdım bu destanı,
Bulamadım dünyada böyle bir bostanı,
Giyinmek ister şair o lirik fistanı.
*
Belki kurallar bize komik bir oyundur,
Sürünün arkasında uslu bir koyundur,
Serbest olmak şiirde asil bir uyumdur.
*
Bozuk ritimler bazen insana haz verir,
Buz tutmuş olan kalpler sıcakta tez erir,
Şair dediğin kişi sırları gösterir.
*
Müstezat bahçesinde dolandım delice,
Uyakları sakladım yavaş ve gizlice,
Her bir heceyi yazdım usuldan sessizce.
*
Özel isim yerine diyelim ki insan,
Sade ve güzel olsun konuştuğun lisan,
Açsın artık baharın gelsin yüce nisan.
*
Başkentin sokakları mısrayı taşıyor,
Bu tuhaf müstezatla sınırlar aşıyor,
Kelimeler coşkuyla aklımda yaşıyor.
*
İşte geldik sonuna her bir paragrafın,
Kalmadı bende inan başka tek bir lafın,
Şiiri yargılarken olmasın insafın.