her sabah doğan günle birlikte
umutlu bir yolculuğa çıkıyorum
ve ne zaman aklıma sen düşsen
bir gülümseme yüzümde,
galiba sende doğuyorum
umuttan çok umudu
anlamayan insanlar var
hoşgörüden çok öfke var
kimseye düşmanlık gütmesem de
olur olmaz şeye sevgi de beslemem
Utanırım insan yoksulluğuna
Ele güne karşı çıplak yüreğim
Üşür fidelerim, üşür içimde ki tohumlar
Harmanım kesat olmuş
İnsan yorulur bazen insan olmaktan
hal diline sahip halden anlar
hak bir gönül verdi bana
kendime yöneldim yar
yar yüreğim yar gör ki neler var
gül yüzüne hayran olur
beni kendi yürek yorgunluklarında boğanlar
kendi aklının suyunu bana içirmeye çalışanlar
ben sınırlarımı size uzak kılıyorum
vedam size kendime de hoşça kal diyorum
bütün küsmelerin
yarınlarımı yaşayacağım sevgiler durağı
nerede, kimle
ve hangi zamanda
kimler hayat yolculuğumda benimle
molalarımda beraber
yüreğinde ki uyuyan çocuğu
uyandırmaya kıyamadım
bilmedim nasıl diye
yorgun mu kendine
hayata mı küs
zamanın olduğunda uğrayıver
şenlensin yüreğim seninle
uzun uzun kal
uzun uzun sev
uzak olmak can yakar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!