Ölüm nesin
Ne şen, şakrak şarkılar söyledin
Ne de umutlar verdin
Sadece tek kelimeyle evreni kendinde gizledin
Hiçbir canlı seni taşımak için seferber edilmedi
Kulağında güller,
teninde bahar,
yüreğinde ben.
Dil üzmezim,
gönül yıkmazım
Bilirsin en çok sensizliğe üşürüm
Gözlerim acıkır bedenine
Yüreğimse körpecik henüz
Sensizliği taşıyamaz
Senin ellerindir avucumun içinde
yalnızlık
gecelerimle yan yana.
yalnızlık mı bana konan
ben miyim yalnızlığı savuran
suskun zamanlarım
yanlış limanlarda beklersin gelir diye
oysa ne güneş sana doğar ne sen sözleşirsin ayla
ne sabah seni bekler ne de geçen zaman
sen kendi hesabında boğulursun umutsuzca
ne bir ışıktır süzülen
düşlerimde hep
kendimce kurduğum duyguların
fikirlerin dünyası vardı
cesur ve umut dolu
Yaşamak mutluluktur tadına varmayı bil
Yaşamak bir rüyaysa rüyanın içinde açan bir gül ol
Yaşamak bedel ödemekse ödenen her şeye rağmen aldığım nefes kadarsın demeyi bil
Yaşamak bir görevse görevin icrasını bil
severim akan suyun sesini
ışıldayan ışık huzmelerini
öyle mutlu öyle umutla dolarım
yarım bir aşk
her yüreğin içinde tomurcuğa durmaz
sıkıntılı yağmurların önüne kattığı her şey gibi
alıp götürür hiç bir şeyi düşünmeden
ellere kalan ahlar da bir şeye benzemez
biliyor musun ucu ucuna
ufak ufak ama yok olmadan
yaşıyorsun içimde
seninle daha bir güzel
daha bir hayat doluyum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!