herkes yüreğinin içinde
ona duran sevgili ister
bir ömre sığdıracak kadar
ben ömrümü ömrünün üstüne
koymaya dünden razıydım
her şey
bu gece sana bezenmiş
ve sana benziyor
bazen ömrün baharında..
bazen en deli çağında
şiirdir
geceyi aydınlatan
yıldızları alıp koynumuza dolduran
aşka çağıran, aşkla buluşturan
hiç çocuk sevincin yüreğiyle
dolu dizgin delicesine birini özledin mi
geri dönmeyeceğini bile bile
umutsuz bir bekleyişi senelerce sinene çektin mi
hiç umudun umutsuzluğunu
Ben sana bakarken dünyayı keşfediyorum
Önce bakan sonra baktıran, aşka çağıran
Sonra dinlendiren, huzur veren
Her zaman içimde umutlar açtıran seni seviyorum
Biliyor musun seni bana getiren her şey ellerin gibi
küçücük bir bakışın
çözecek kalbimi
kapattığım aşklara
bir vuslat olacak dokunuşun
hiç kimsenin bahçesinde değilim
Tartım kendimi
Bastırdım elimi göğsüme
Kentleri düşündüm yoksul insanları
Saymaya gerek yok gerisini
Pıhtı bir gecede içimde duyduğum sensizliği
ne zaman güç kötü bir şey denilse
ya kadere sitem
ya da kaldıramaz kişi
içinde değilse güç
çaresizlik benzemiyor karanlığa düşmeye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!