Olcay Arslan 2 Şiirleri - Şair Olcay Ars ...

Avluda oynuyordu çocuk...
Oyuncaklarıyla değil dizindeki yara kabuğuyla...
Soyuluyordu sabırsız bir zamana.
İçinde şişmemiş bir balon vardı hâlâ.
Kırmızı ipi dolanmış parmaklarına.
Yetimlik oturuyordu sessizce.

(Dibe vuran bir denklem defterinden)


İlk kez toplama işleminde kaybettim kendimi.
Yalnızlığa bölünmüş hayatta.
Yanlış zamana doğdum belki.

Asel'im...

Sen geldin ya dünyaya,
mevsimler yer değiştirdi içimde.

Gökyüzü aynı gökyüzüydü belki,

Öğretmen girdi sessizce dükkâna.
Yaşlı adamla geldi göz göze.
Raflar yılların hüznüyle suskun.
Bir balon aradı renksiz duvarlarda.

Siyah-beyaz dünyada...

Hürriyeti yücelten seslerle geliyorum.
Dünyayı yumruklayan hecelerle..
Özgürlüğü haykıran adam.
Kelimeleri sürgün ediyorum.

Haykırıyorsun,

Bugün otuz beş oldum.
Sigaram söndü dudağımda.
Adsız kadınlar geçti içimden...
Lavanta ve küf kokuyordu.
Gözlerim yeşil değil artık.
Renklerimi unuttum.

Bir adam...
Suskun şehrin unuttuğu bir odada.
Duvarları beyaz, serinlikten örülmüş.
Adı annesinin yatmadan önce ettiği duada gizli.
Sevdiklerinin elleri rüzgârda.
Özlemi kırık şarkılarda yarım kaldı.

- Off!…Yeter artık anne.
Yine mi ıslattın yatağı?
Huzur evine vereceğim seni.
Sen de kurtulacaksın, ben de.

Kadın söyleniyor.

Seni sevmek...
Sokak lambasının altında...
Yalnızlığımla öpüşmek.
Her sigaramı yakmadan önce.
Hatırladığım son isim seninki.

Vatanım...
Ayağımın bastığı her yerde,..
Annemin ekmek kokusu...
Sevdiğimin sıcacık elleri...
Mavi gökyüzünün türküsü vardır.