Kızım' a Şiiri - Olcay Arslan 2

Asel'im...

Sen geldin ya dünyaya,
mevsimler yer değiştirdi içimde.

Gökyüzü aynı gökyüzüydü belki,
sokaklar aynı sokaklar,
insanlar aynı güne yürüyordu.

Ben artık aynı ben değildim.

Sen,
Eylül'ün ince ışıklarıyla
avuçlarıma bırakılmış mucizeydin.

Gözlerinle öğrendim yeniden bakmayı,
gülüşünle anladım yeniden inanmayı.

Hep kuş ürkekliği vardı yüreğimde,
sen geldin,
kanat oldun ruhuma.

İlk "baba" dediğinde...

Dünya o kelimeyi
binlerce yıldır söylemek için beklemişti.

O gün,
harfler başka dizildi yan yana,
sesler başka güzelleşti.

Küçücük ellerinle
ömrümün en büyük kapısını açtın.

Şimdi ne zaman babam desen,
baharlar uyanıyor içimde.

Ne zaman yüzüne baksam,
güneş daha parlak geliyor gülüşüne.

Ben senden önce de yaşamayı bilmiyordum.

İnsan yıllarca nefes alıyor da,
kızının gözlerinde
ilk kez yaşamaya başlıyor.

Hoş geldin Asel'im...

Hayatıma,
kalbimin en derin yerine hoş geldin.