Unutsun hafızam seni anılar boş olsun…
Bu gün sensizliğin 365 günü doldu
Hep bir yalnızlık döküldü ırmaklardan
Suyun huzur veren şırıltısında makam oldu
Yalnızlık vardı, serapların da sen vardın…
Üşüyor hayallerim…
Kış sarmış içimi, sensizlik çoğalıyor yine,
Her yağan kar tanesinde, hayat çığlık atıyor san ki,
Zaman donmuş tenimde, kar yangını duygularım,
Aşkım üşüyor serin bakışlarında, öyle yağma…
Uyan
Yasakladım kendimi hayatın zevklerinden
Yüreğimi sağlam esen, bir rüzgâra bıraktım.
Ellerimi bağladım, yalnızlığın uçurtmasına,
Tenimi bıraktım, ayaklarımın adımlarına.
Unutulmayan uzakların çığlığı…
Yüreğim efkarlı bir tuhafım, manasız hayatımda tadım tuzum yok,
Ruhumda çıldırmışım, mayın döşenmiş gibi tenimde patlıyorum.
Beklenmeyen bir davranış yürür yüreğimde, kanatır sevgimi,
Umutlarımın sokaklarında kayboldum, aradığım sadece kendim…
Uzak dur
Sokulma sen yüreğime, artık vazgeçtim.
Ömrüme zindan olan, günlünü terk ettim.
Sevgimi hiçe saydın, ruhuma hapsettim.
Artık kimin olursan ol, benden uzak dur.
Gel artık…
Uzaklardan gözyaşın aktı, üzerime…
Bilirim senden dökülür, bu yağmur taneleri…
Öyle ıslattı beni, yokluğun biçare…
Uyku benden firar edip, gidercesine…
Var mısın?
Bak yağmur yağıyor yüreğime,
Yine ıslanıyor aşkım…
Kim bilir hangi buluta takılmış
Sevdalarım var…
Varmısın
Gönlümün tek sultanı, vazgeçemediğim,
Üşürüm ruhun dokunmazsa, hissetmezse yüreğim,
Lal olurum gecenin karanlığından şafak atana kadar…
Var olduk sevgide…
Deniz oldu gözlerim derya oldu sevgiye
Bir yol verdi yüreğim giriverdin içime
Ruhumu tuttu ruhun tek olduk sevgide
Bir yol verdi bedenim tutuver ellerimden…
Var say
Karanlık gecenin koynundayım.
Sokuldun ruhunla varlığıma.
Suskun duyguların sokağındayım,
Yüreğimin adımlarını çağırma…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!