Varlığımla bekliyorum
Öyle bir baktın ki,
Gözlerindeki asaleti, gördü sevgim,
Ve bir dünya oldun, kocaman…
Tüm güneşe kapılar açıldı, san ki,
Varlığımla sevdim seni…
Gökyüzünde süzülüyorum sensiz.
Bir kuş tüyüyüm adeta: “her şey boş.”
Rüzgârın kollarında, hep sonsuzluk,
Zaman durmuş, bazen belirsizlik hoş.
Varlığım seninle dolsun…
Dağlarıma sinen, kekik kokumsun.
Yamaçlarımda açan, gül yüzlümsün.
Ruhuma içtiğim, zemzem suyumsun.
Bedenime giydiğim, ten örtümsün.
Yoksun anlasana…
Dolaşıyorum anıların sokaklarında,
İçimde dinmiyor senli duygular,
Ayaklarım sanki tutuk adımlarımda,
Yolumda bitmiyor senli duygular…
Yorgundur adımlarım…
Hayat suskun deniz olmuş,
Gözler kaynar gecede,
Ruhumun hıçkırıkları, patlar tenimde,
Öyle salar kendini hayat ki;
Yinede bulamadım aydınlığını…
Denizler aştım, aylarca güneşin yakarında,
Bitiğin en son, ulaştım sınırlarına,
Kurudu sevgi pınarı, tadamadım bir yudum,
Rüyalarımda bile, kavuşamadım sana…
Yine sevgisiz/ sensiz…
Bitmeyen hesapların bahşişi oldum
Oysa ben tek başıma sevgin olmalıydım
Gözlerine girdim yüreğine düştüm
Oysa senin gönlünün canı ben olmalıydım…
Yokluğumun en ücra köşelerindeyim…
Gözlerime yalnızlığın perdeleri çekilmiş
Görmüyorum hayatın sevgisini bugün
Hüzzam makamında ömrüm süzülüyor
Gülmüyorum güneşin sıcağında bugün…
Yokluğunda çok uzaklara
Çıplak bir bakış fırlattım boşluğun gözlerine
Görünmüyor sevgimin çarpıntısı yüreğimde
Bir kayıp oldum aranıyor gibi yıldızsız gecelerde
Saklanıyor ruhum çoktan terk etmiş tenimi…
Yokluğun karşılıyor yalnızlığımı…
Bu yürekte, bulamazsın artık,
Aşk çoktan kayboldu.
Ruhumun koylarına, giremezsin artık.
Denizim çekildi, canım kurudu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!