Aşkın olurdum…
Gündüzün soluğuna, nefesim düştü.
Hayatı çektim, kana kana ciğerime,
Kuşların gözlerinde, gökyüzü konuştu.
Mas mavi renklere, boyandı yüreğim…
Aşkın pınarından akar duygularım…
Bu gönlüme düşmüş, aşkın cemresi.
Göğe, suya, toprağa düşmeden önce…
Sürgün olan ruhumun, dinmez sızısı.
Yüreğimi gözlerin yakmazdan önce…
Aşkın yedi veren gülü…
Gözlerime gömdüm seni
Ruhumda yokluğun, bir ömür oldu.
Tenimden söktüm ateşini,
Bedenim zemheri, karakışa döndü.
Aşkın yediveren gülü…
Rüzgâr kokulum,
Hayatı serpiyorsun tenime,
Çok uzaklardan geldin,
Yüreğini bıraktın elime.
Aşkın yıldızı…
Ruhuna açtığım, yoldan gel…
Gözlerimden alırım, seni yüreğime…
Sevgimin pınarı, sana doğru akarken.
Yorgun tenimden doğar, aşkın güneşi.
Aşkın son demlerindeyim…
Sokaklar bir başka kokuyor, sen yokken
Gözlerim boşluğunu seyrediyor, nerelerdesin?
Titreyen adımlarım gitmiyor, sensizlik yorgunu…
Tenimi kızıl yangınlar sarıyor, canım tutuşuyor.
Aşkın son vurgunu bu…
Anlamsız bir sensizlik var, tenime dokunan.
Oysa çıplak ruhun yanaşırdı, liman koyuma.
Yüreğimin sığ duygularına, dalardı bakışların.
Dehlizlerimde kaybolurdu, hayatın zamanı.
Aşk oluruz…
Salmışım kendimi,
Yokluğunun ardı sıra,
Sesim çıkmaz, haykırsam da
Bakışlarımda yakarım boşluğunu.
Aşkı tatsın, yüreğimde sevgiyi…
Geçmişimi temizledim zamandan.
Çıra gibi yakıp gittiğin zaman,
Küllerini süpürdüm ben ruhumdan.
O da bitti, aşk yağmurum yağınca…
Aşkı uzaklarda arıyorum
Gözlerim bir hayal kurar, zihnime dokunup.
Karanlık gecelerimde, yokluğunda avunup.
Sana söyleyemem, hislerimi savurup.
Bakma göremezsin, dehlizlerimde ki; aşkı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!