Varlığım seninle dolsun…
Dağlarıma sinen, kekik kokumsun.
Yamaçlarımda açan, gül yüzlümsün.
Ruhuma içtiğim, zemzem suyumsun.
Bedenime giydiğim, ten örtümsün.
Ve güneşin altın sarısı elinde…
Sen gönlüme düştüğün, andan sonra,
Karanlık bakışlarım, güne dem vurdu.
Hayat sokulup gönlüme, aşk dokundu.
Yorgun duygularım, gözlerinde kayboldu.
Ve biz bizi yaşıyoruz…
Bir dünya oluyor hayat sen varken
Soluyorum sevgiyi yüreğime
Gözlerimde açılıyor kapıların
Ruhum giriyor içeriye
Ve son diyor gece maviye…
Gözlerimde saklısın bakma ne olur,
Bana bir daha,
Yüreğim savrulur rüzgârın kollarında,
Ve dağılırım…
Ve sustu…
Gözlerim en uzaklara kaçtı benden
Bakmak istemedi benim bakışım gibi
Dillerim sanki lal oldu sustu hepten
Konuşmadı yüreğimden akan hece gibi…
Ve tenimde dolaşsın sevgi…
Çok aldandım bu hayatta, inandım insanlara,
Kandım samimi sandım…
Çünkü her canlı bir duygu, bir yürek demek,
Sevgi demek ti…
Ve zaman duruyor nabzında…
Eyfel kulesini seyrediyor, ruhu…
O kırmızı giysili kadının,
Elinde bir kırmızı gül var,
Teni konuyor, bir kelebek gibi
Ve sen yoksun…
Geceyi sarmış sessizlik, nefes almıyor.
Karanlığın ruhunda, yokluğun kanıyor.
Umudum yıldızların, gözlerinde yanıyor.
Çıksam sokaklar virane ve sen yoksun.
Vurgun yaralar almışım…
Yüreğimden çıkarttım seni,
Tüm aşklarımı sıfırladım.
Şimdi gökyüzünde sakladığım,
Kanatlarımı da takındım.
Vursun beni gözlerin…
Yüreğimde sakladığım, en sevgilisin.
Sar beni sımsıkı, senden ayırma.
Bakışlarım sana esir, bir tutsak gibi…
Vursun beni gözlerin, sensiz yaşatma.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!