Sevginin yürekten dökülünce nefesi…
Yüreğime yangınların, külü dolarken,
Bakma bana gözlerinden, hançer vurarak,
Dinmiyor ki; canımdasın, senli duygularım varken,
Sen sevdamın, iyileşmeyen yarasısın yar…
Sevginin zirvesinde...
Güneş doğmuş sabaha, gözler senle uykuda,
Bir tembellik tenimde, sanki ruhum rüyanda,
Taşınmaz hayallerim, yaşanır hep ruhumda,
Esen rüzgar dokunur, sanki buse tadında...
Sevginle gelirsen…
Gözlerim hayata, kapatmış ruhunu,
Görünmüyor zaman, akıp gidiyorum.
Yüreğim sevdaya, bağlamış yolunu,
Seviyor gönülden, vuslata akıyorum.
Sevginle sula kuruyan beni…
Dağlara vurdum acılarımı
Adımlarım götürdü doruklarına
Seni çok bekleyen bu yüreğim var ya
Yıkıldı sevmeyen vurgunlarında
Sevginle topla beni…
Dağların mis kokulu esen rüzgârına,
Sevgimin çiçekleri konardı,
Yüreğimden kanatlanıp kuş misali,
Masmavi gökyüzünün özgürlüğü,
Sevgi olalım yürek kadar
Kaşlarıma düşmüş kar taneleri,
Her yer beyaz bir gökyüzü olmuş.
Uçuyor tenim yerde değil sanki.
Her yer sonsuz ve sen olmuş.
Sevginin ruhuna dokunan melodiler oluyorum…
Son gecemizi andım yatağım boş ruhum sensizdi
Boşluğunun her metresinde ayrı ızdırap vardı
Düşmüyordum yere bir diken batar gibiydi hayat
Her seferinde dokunuyordu tenime kanamıyordum…
Sevginin sarmaşık gülü açıyor…
Saklanma kendinde, hapis zamanlara,
Hüküm giymiş gibi, yüreğine ceza verme…
Gözlerinden çıksın, duyguların uçsun,
Kanadı kırılmış kuş misali, bir köşeye düşme…
Sevginin tüm hallerine…
Durgunum bu gün,
Üstelik yangınım tenimde,
Tutuşur gözlerimde,
Hayat kızıl ateş olur…
Sevgi tutsun yüreklerimizden bırakmasın…
Boynum düşüyor gövdemden gözlerim kararıyor
Ellerim tutmuyor umut rüzgârında savruluyor…
Yıkıyor sonsuzluğun siyah bilinmezliğindeki sis
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!