Sonsuz oluyor sevgim…
İşte…
Yine bir akşamüstü,
Karanlık otururken tenime…
Ruhumu esir almış boşluğun,
Sonsuz gibi yaşanmışlıklarımın anılarında…
Bir anlık sensizlikti.
Çöken yüreğime,
Oysa yokluğunun sokaklarında,
Dolaşırken…
Sonsuzluğun bir adım gerisinde…
Dinmeyen gecelerden gelen karanlık gözlerimde,
Hep saklayıp mutluluğu çalıyor yüreğimden,
Gözlerimi açamıyorum gecelerden güne,
Hep bir ukde kalıyor güne karışıyor gecelerim…
Sonu gelmiş bir yaşam…
Ruhuma söz anlatma, dinlemez seni.
Yüreğimden söküp aldın, değerini,
Bulamaz artık gözlerin, eski neşeni.
Sarmasın ellerin, uzak dur benden.
Sönüyorum kendime…
İçimdeki fırtınalarda kopan bir sevgisin
Duyulmayan bakışların çığlığı gibi
Ölümsüz bedenimin soluğuna dokunan
Hayatın gizli tüneline düşmüş sevgi gibi…
Taştıkça taştım…
Gece karanlık, ay/yıldız yoktu,
Gökyüzünde belirdin, bir ateş topu gibi,
Yaklaştıkça saran, aydınlığında eridim,
Silindim varlığımdan, ışık oldun ruhuma,
Tayfası benim…
Ruhumda yaşayan, yürek nefesin,
Canıma dokundukça, hayat dolardı
Tenime sokulan, yangın duyguların,
Yakarken sevginle, yüreğim dolardı…
Tangoda buluşur…
Dönülmez gecenin karanlığında,
Bir şarkı mırıldanır rüzgâr…
Mahkûm ömrüm, kayar gökyüzünden,
Yıldız misali kaybolur…
Taşarım bugün…
Derman bedenime, düşmüyor usta,
Sallanıyorum beşik gibi sıkıntılarda,
İçim daralıyor, yüreğim bir garip,
Hayat vermiyor, nefes canıma,
Taşarım senden…
Yüreğim sevgimin, gül bahçesidir.
Haydi, bana gel de, gül derleyelim,
Ruhumda yaşayan, sevgim senindir,
Haydi, tende canım ol, aşka gidelim…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!