Ruhumun teni…
Gözlerimin feri sendin, görünce seni parlardı.
Umutsuz bakışlarımı yok et varlığınla…
Ver elini tutsun tenim, sarılsın bakışımla,
Bir ömrün özlemini döksün, yağmur olup damla damla...
Ruhumu salardım
Hayat,
Gözlerime niçin bakmıyorsun?
Bu ömrüm yaşamak istedikçe seni,
Neden hep kaçıyorsun.
Ruhum üşüyor zihninde…
Gün kasvetli, yine yokluğunun uçurumlarından,
Çekiyor boşluğun yüreğimi, yaprak misali savruluyorum.
Tenim unutmuş san ki, sıcaklığını…
Bu gün bekleyişlerimin met cezrinde, üşüyorum.
Ruhun bereketle huzurla dolsun bugün…
Yükseliyor ellerim yüreğimde şükür duası var
Okuyor dilim şükrediyor varlığım yaratana
Gözlerim hayatı görmüyor o anda, Allahın yanındayım sanki
Cennetin zemzem nehirlerini gökyüzünün en berrak mavisini
Ruhun gülü solar…
Topluyorum hayatın, kum tanelerini,
Taşıyorum yüreğimde, açan sevgini,
Ruhum boyanır, gökkuşağı rengini,
Varlığıma bir ömür, dolsun gözlerin.
Ruhun saklanır…
Tanımıyorsun, yüreğinin sevdiğini,
Hep boşluğumun, zindanında tutuklusun,
Güneş yangını, hafızanda ruhum seni,
Serinletirken, hep teninde mahkûmsun…
Ruhun sokulduğunda yüreğine…
Bir ölüm oldu geceler, duygularım boğuluyor.
Sanki bir uçurumun, en tepesinden düşüyorum.
Tenindeki ruhun unutmuş, sevdama sokulmuyor,
Zemheri gecelerin, suskunluğunda üşüyorum.
Ruhun ten yamacıma gelsin…
Karanlığın ıssızlığında, gözyaşlarım gizli,
Ruhumdaki yalnızlığımda, sensizliğim demli,
Bir papatya kokusundayım, ormanlarda saklı,
Sen kelebek olup ta gelsen, hep dokunsan bana…
Ruhunu aşkın denizi…
Yine karanlık örtüyor yüreğimi,
Gözlerimin kan ağlayışlarından dökülüyorum.
Dokunsalar dağılır gibi içime sığmayan ben,
Yalnızlığımın met-cezir sularına gömülüyorum.
Ruhunun denizlerindeyim…
Gözlerim bulut olmuş, anılar sis duman,
Zihnimin koridorlarında dolaşıyorsun.
Gece karanlığında gözlerime dalan…
Beklerken ruhumda tenimi sarıyorsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!