Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Oktay Çekal

Gözün en uzak, Fizan’dır…

Yanar yüreğim, sevginle,
Baksan yüzüme, anlarsın,
Coşan ırmağın, seliyle,
Taşsan ruhuma, dolarsın…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Gözünü aç milletim…

Yediğim şarapnel parçası vurmadı beni,
Yüreğimden yedim hain hançerini,
Aynı ülkenin içtik suyunu, tattık aşını,
Dedelerimiz kurtuluş savaşını yapmadılar mı?

Devamını Oku
Oktay Çekal

Görünmeyeceğim hayata…

Hayat gözlerimden, düştün bugün,
Bıraktım inadın, yelkenini rüzgâra,
Salıverdim dalgaların, ortasına kendimi,
Artık sevginin, salına binmek yok,

Devamını Oku
Oktay Çekal

Görünmeyen bir el sallıyor hayatı…

Gökyüzü karanlık buluta yaslanmış,
Ağlıyor gündüz vakti, kara çarşaf giymiş ruhu,
Ağaçlar ağıt yakıyor uğultularda, sallanarak rüzgâra inat,
Gözyaşları sel oluyor göğü dolduruyor akarken…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Görsün seni…

Oysa…
Gözlerindeki bakışlar beni esir aldı.
Bu ömrün zindanlarındayım artık…
Güneş duvarların ardında kaldı.

Devamını Oku
Oktay Çekal

Gölgeler kapısını açtı sessizliğin…

İçimden yıkılıyorum dağlarımda,
Boşluklar tutuyor sevgimi,
Ruhumu sarıyor bakışların,
Alamıyorum gözlerinden kendimi,

Devamını Oku
Oktay Çekal

Gönüllere ekiyor köklerini…

Günün ışıkları gözlerime vuruyor,
Bir ahenk oluyor deniz yutuyor hayallerimi,
Sonra gece düşüyor usulca koya,
Ve ardından yakamoz çalıyor tango figürlerini…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Gönül nağmemde sen varsın…

Gözlerimi karartma, güneşim ol ruhuma,
Bakışlarım seni görmek ister, müsaaden varsa,
Ellerime dokunsun tenin, boşluğu sardığımda,
Tut beni artık yüreğimden, sakın bırakma…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Gökyüzüm olsana…

Gecenin kızıllığını, yıldız kadehine doldurdum.
Şerefine içiyor, yudumluyorum seni.
Esen rüzgârın savurduğu kar taneleri gibisin.
Dokunurken, kayboluyorsun ansızın.

Devamını Oku
Oktay Çekal

Gökkuşağımsın…

Yüreğimde sakladığımsın…
Sen benim hayatım,
Sen benim ahiretim,
Sen benim ruhumda,

Devamını Oku