Hayat önce kendini seversen güzel
Hayat bir yokuşa doğru nefes alırken yürümekti.
Gözlerimin gördüğü kadar tenimde yaşamaktı.
Bazen yüzüm gülerken başımı kaldırıp bakmaktı.
Bazense içim kan ağlarken, geceye saklanmaktı.
Hayat, o olur…
Gurur sussun yürekte, sevgide demlen.
Maddede değil, manada sevsen…
Dimdik, sevginin gözlerinden bakarken,
Aşka yürek lazım, bir ömür emek…
Hayat ruhumu salardım
Hayat,
Gözlerime niçin bakmıyorsun?
Bu ömrüm yaşamak istedikçe seni,
Neden hep kaçıyorsun.
Hayat sana yakışsın…
Değmez hayat, değmez insanı üzmeye,
Zaman akarsu gibi seni alır gider be…
Hangi denizde, çabalarsan da yüzmeye,
Dalgalar sarar da seni, sahile atar be…
Hayat savursun uzaklara…
Beni anlamanı beklemiyorum, dinleme istersen,
Rüyalarımda olmasan da kabul, hiç girme istersen,
Yorgunluğumu tut toprağa yatır, kaldırma istersen,
Taşımasın hayat nazımı benim, savursun uzaklara…
Hayat sevginin gözlerinden baksın…
Dağıt rüzgâr kara bulutları gökyüzünden
Bir martının gözlerinde açsın güne hayat
Masmavi uyansın tenler yataklarından
Hayat sevginin gözlerinden baksın bugün…
Hayat sevgiyi yüreğimde yakalar…
Mutluluk sanki bir rüzgârın sesiydi,
Çığlık atar gibi gökyüzüne süzüldü.
Yüreğimden haykırdığım, sevgiydi,
Tenimden akar gibi hayata döküldü…
Hayat susuverdi yaşama…
Gözlerim arıyor seni,
Yokluğunda, akan ırmak oluyorum…
Yüreğim her atışında,
Adını yazıyor aşka,
Hayat…
Hayat bir yokuşa doğru nefes alırken yürümekti.
Gözlerimin gördüğü kadar tenimde yaşamaktı.
Bazen yüzüm gülerken başımı kaldırıp bakmaktı.
Bazense içim kan ağlarken, geceye saklanmaktı.
Hafızasını kaybetmiş bir yürek olurum…
Öyle bir aşkın cezası kesilmiş ki; hayatıma…
Boşluğun ipine bağlanmış, gök zindanlarındayım.
Suskunluklarım tırmanıyor, bulutların zirvesine,
Sessizliğime prangalar vurulmuşçasına, susuyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!