Hayat ruhumu salardım
Hayat,
Gözlerime niçin bakmıyorsun?
Bu ömrüm yaşamak istedikçe seni,
Neden hep kaçıyorsun.
Hayat sana yakışsın…
Değmez hayat, değmez insanı üzmeye,
Zaman akarsu gibi seni alır gider be…
Hangi denizde, çabalarsan da yüzmeye,
Dalgalar sarar da seni, sahile atar be…
Hayat savursun uzaklara…
Beni anlamanı beklemiyorum, dinleme istersen,
Rüyalarımda olmasan da kabul, hiç girme istersen,
Yorgunluğumu tut toprağa yatır, kaldırma istersen,
Taşımasın hayat nazımı benim, savursun uzaklara…
Hayat sevginin gözlerinden baksın…
Dağıt rüzgâr kara bulutları gökyüzünden
Bir martının gözlerinde açsın güne hayat
Masmavi uyansın tenler yataklarından
Hayat sevginin gözlerinden baksın bugün…
Hayat sevgiyi yüreğimde yakalar…
Mutluluk sanki bir rüzgârın sesiydi,
Çığlık atar gibi gökyüzüne süzüldü.
Yüreğimden haykırdığım, sevgiydi,
Tenimden akar gibi hayata döküldü…
Hayat susuverdi yaşama…
Gözlerim arıyor seni,
Yokluğunda, akan ırmak oluyorum…
Yüreğim her atışında,
Adını yazıyor aşka,
Hayat…
Hayat bir yokuşa doğru nefes alırken yürümekti.
Gözlerimin gördüğü kadar tenimde yaşamaktı.
Bazen yüzüm gülerken başımı kaldırıp bakmaktı.
Bazense içim kan ağlarken, geceye saklanmaktı.
Güne doğalım…
Yüreğimde sevdam bu gün, parçalı bulutlu…
Dokunsan özlemlerime, yağıp sel olurum.
Tükenmez aşkım gecelerimde, yanan mum olurum.
Damlar gözlerimden sonra, yakar köz olurum.
Güneşi açıyorum güne…
Ellerim yandı boşluğun ateşinde, dokunamadım sana,
Gözlerim kör oldu, gökyüzünün mavisine bakamadım,
Ruhumda depremler aldı beni, yerle bir oldum dağıldım,
Sevgimi sakladım tenimde, her yürek atışımda kanadım…
Güneşin doğsa da yüzüne…
Sokakların sessizliğinde, sözlerim kördüğüm,
Duygularımdan dökülürsün, hislerim kördüğüm,
Tenimde kaybolur hayatım, ruhum bir kördüğüm,
Aldığım nefesin canı yok, yüreğim kördüğüm…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!