Kırlarda dolaşan, aşktır sözlerim…
Güneşli bir gündü, tene dokunan,
Yüreğim sen dedi, cana sokulan,
Ellerim titredi, aşka yazılan,
Yüzümde açardın, gülüş olarak…
Kır zincirleri...
Ruhumu yaşatan, hayat bağımsın sen,
Nefes aldığımda, hücrelerimdesin,
Bakarken gözüne, dalıp giderim ben,
Yoluna serdiğim, ömrüm emeğimsin...
Kısılmış sesim…
Gözlerim bağırıyordu bakışlarında,
Bir feryat kopuyordu, yüreğimin yarasından kanayan,
Ağlıyordu tenim, titriyordu ve bitkin,
Koklasın sevdamın yüreği…
Ben kalabalıkta yaşarım yalnızlığımı,
Kuşatır hayallerimi, uykularımı yalnızlığım.
Duygularım bir meçhule dökülür içimden,
Yüreğimi alıp ta götürürcesine, söker tenimden…
Köklerimizden açalım…
Öyle bir güneş doğsun ki;
Yürekler sevgide açsın
Gözlerden girsin gün
Ruhun derinliklerine konsun
Kök salam varlığımızda patlardık…
Yürek denizimde…
Hep sen yüzerdin,
Bir denizkızı gibiydin,
Seyrederdi duygularım,
Kollarında ölmek istiyorum…
Nefesinden bir suskunluk düşüyor karanlık gibi
Hayatı tutamıyorsun çok ötelerinde adımları
En geride kalmış bir ten dokunuşu yaşıyorsun
Ruhundan süzülen aslında özlemlerin kanatları…
Konuşmasın dudağım...
Gamsız susma hayatımı yıkma
Ölüm olur bakışların görme
Yüreğim dağlansın sevme
Ruhumda boğulsun hayatım...
Konuşur duygularım…
Güneş dokunuyor, beyaz tenine,
Her ter tanesinden, sen akıyorsun.
Yüreğim katılıyor, aşk davetine,
Tenime gelirken, sen doluyorsun.
Kopamazsın...
Badem yüreklim, derin sevgimin içinde dalarım gözlerine,
Aşk-ı sevdalım, kulaçlarım vurgun yermiş gibi ağırlaşır,
Dalgalar dokunur bir daha, hislerim evrim geçirir büyür,
Gönlü yaralım, kanayan teninde kabuk bağlarım koparamazsın…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!