Köklerimizden açalım…
Öyle bir güneş doğsun ki;
Yürekler sevgide açsın
Gözlerden girsin gün
Ruhun derinliklerine konsun
Kök salam varlığımızda patlardık…
Yürek denizimde…
Hep sen yüzerdin,
Bir denizkızı gibiydin,
Seyrederdi duygularım,
Kollarında ölmek istiyorum…
Nefesinden bir suskunluk düşüyor karanlık gibi
Hayatı tutamıyorsun çok ötelerinde adımları
En geride kalmış bir ten dokunuşu yaşıyorsun
Ruhundan süzülen aslında özlemlerin kanatları…
Konuşmasın dudağım...
Gamsız susma hayatımı yıkma
Ölüm olur bakışların görme
Yüreğim dağlansın sevme
Ruhumda boğulsun hayatım...
Konuşur duygularım…
Güneş dokunuyor, beyaz tenine,
Her ter tanesinden, sen akıyorsun.
Yüreğim katılıyor, aşk davetine,
Tenime gelirken, sen doluyorsun.
Kopamazsın...
Badem yüreklim, derin sevgimin içinde dalarım gözlerine,
Aşk-ı sevdalım, kulaçlarım vurgun yermiş gibi ağırlaşır,
Dalgalar dokunur bir daha, hislerim evrim geçirir büyür,
Gönlü yaralım, kanayan teninde kabuk bağlarım koparamazsın…
Küllerimden savruluyorum…
Sen öyle bir gece oldun,
Gözlerime sarıldın ki,
Tenimde kaybolmuş ruhum,
Sızlıyor derinlerimde…
Küllerimi savur baharımda…
Duygu bahçemde saklan, gönlümün hülyası…
Varlığın en derinime çalınmış, aşkın mayası…
Görsem seni hayat tatlanır, ruhumun şırası.
Senli günlerim aşk kokar, tenime işlersin.
Küllerim savrulur kaybolurum…
Duygularım ruhumu alır bazen,
Götürür uzaklara,
Tenimde…
Bir yalnızlık yaşarım,
Kuraklığın vurur tenime
Yüreğime, kahpe bir hüzün düşürdün.
Sanki sırtımdan vuran, bir hançerdi gözlerin…
Nefesim daralmış, sanki gömülüyorum bataklığa,
Duygularım bir zindan geceye, mahpus şimdi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!