Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Oktay Çekal

Ruhun bereketle huzurla dolsun bugün…

Yükseliyor ellerim yüreğimde şükür duası var
Okuyor dilim şükrediyor varlığım yaratana
Gözlerim hayatı görmüyor o anda, Allahın yanındayım sanki
Cennetin zemzem nehirlerini gökyüzünün en berrak mavisini

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhun gülü solar…

Topluyorum hayatın, kum tanelerini,
Taşıyorum yüreğimde, açan sevgini,
Ruhum boyanır, gökkuşağı rengini,
Varlığıma bir ömür, dolsun gözlerin.

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhun saklanır…

Tanımıyorsun, yüreğinin sevdiğini,
Hep boşluğumun, zindanında tutuklusun,
Güneş yangını, hafızanda ruhum seni,
Serinletirken, hep teninde mahkûmsun…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhun sokulduğunda yüreğine…

Bir ölüm oldu geceler, duygularım boğuluyor.
Sanki bir uçurumun, en tepesinden düşüyorum.
Tenindeki ruhun unutmuş, sevdama sokulmuyor,
Zemheri gecelerin, suskunluğunda üşüyorum.

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhun ten yamacıma gelsin…

Karanlığın ıssızlığında, gözyaşlarım gizli,
Ruhumdaki yalnızlığımda, sensizliğim demli,
Bir papatya kokusundayım, ormanlarda saklı,
Sen kelebek olup ta gelsen, hep dokunsan bana…

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhunu aşkın denizi…

Yine karanlık örtüyor yüreğimi,
Gözlerimin kan ağlayışlarından dökülüyorum.
Dokunsalar dağılır gibi içime sığmayan ben,
Yalnızlığımın met-cezir sularına gömülüyorum.

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhunun denizlerindeyim…

Gözlerim bulut olmuş, anılar sis duman,
Zihnimin koridorlarında dolaşıyorsun.
Gece karanlığında gözlerime dalan…
Beklerken ruhumda tenimi sarıyorsun.

Devamını Oku
Oktay Çekal

Ruhu tende sahipleniyor…

Daralıyorum ruhumda kodesler kapanıyor üzerime
Karanlık bulutların arkasından sert poyrazlar esiyor
Gözlerim görmüyor gece gibi gün bakışıma düşmüyor
Kahır adımları atıyor zaman mutsuz dokunuşların ardından

Devamını Oku
Oktay Çekal

Bakabildiğim her, yerde sen varsın,
Umut meşalem, gökyüzüm
Kırmızı gonca gül kadar taze sevgim,
Ellerini ver ellerime
Tutsun ruhum sımsıkı

Devamını Oku
Oktay Çekal

Sevginin karadeliğinden içeri girmişsin

Güneş vurgunu ormanda, gün pusuya yatmış.
Tenimin yanık kokuları, bir dumanın ipinden tırmanır.
Ve…
Gökyüzünden kendini boşluğa bırakır.

Devamını Oku