Yağmur ol gel, rüzgar ol es…
Ruhumdan bir alev süzülüyor, gecenin boşluğuna…
Yüreğim hapsolmuş aşkın, yakan duygularında.
Eskisi gibi olmuyor, ömrümün son baharında.
Yağmur ol gel, rüzgar ol es, al götür uzaklara beni…
Uçtum uzaklara…
Körüklenip geldi kor ateş tene
Vurgu vurgu dağıldım damarlarımdan
Uykusuz kalmış hücrelerim çığlık attı
Yıkıldı tüm anılar hafızamdan…
Uçan bir kanat olayım…
Kaderin karanlık yollarını geçerken bu gece
Sinsice dolaşıyor hayat görünmeyen yüzüyle
Yaşanmışlıklarımın sardığı garip bir duvarın engelinde
Örterken nefesi bu ömür boğuluyor tenimde…
Tutmak isterim sevgide seni…
Gözlerim seni görmek istiyor,
Bakınıyor yalnızlığın karanlık koylarında,
Bir ışık arıyor güne açılan,
Geceden çıkmak istercesine uyanıyorum…
Tutmak lazım
Resmini çizdim sahilde kuma
Hayalimdi o dünyamdı o
Bir baktım gökyüzüne dalıp gittim,
Rüzgârdı o, yağmurdu o.
Tutsun beni ruhundaki senlerin…
Güneş, gökyüzüne boşluktan süzülüyor.
Bir martının gözlerinden, tenime dökülüyor.
San ki; hayat geceyi söndürüyor da,
Ruhumdaki çocuk, güne uyanıyor.
Tutuştum…
Ömrüm tenimde yorgun bu gün…
Sevgim yüreğimde tutsağın,
Kır zincirimi çalsın düğün.
Ruhuma yangınların vursun.
Tutuversen sende kalır elim…
Sağım yangın, solum sana vurgun,
Küle döndüm, tütüyorken bu gün,
İçim baygın, dışım ayık zor gün,
Geçmiyor ki; günler zalim gülüm…
Tutarsan yüreğimden…
Yüreğimde sakladığım baharsın.
Gözlerimden, damlayıp akarsın.
Tenime, bir gökkuşağı boyarsın.
Ömrümde papatya gibi açarsın.
Tutamıyorsun beni…
İçimdeki o sesi dinliyorum,
Adım oluyor…
Ve ben peşinden gidiyorum,
Görmediğim yerlere…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!