Bende bir gün öleceğim
Dokunmayın
Yakmayın canımı
Sözleriniz kurşun olmasın
Bende bir gün öleceğim kırmayın
Bir gün belki yarın
Başım döndü
Kim fark etti evvela
İlk ben
Son ben
Canım yandığında aynıydı
Dişim ağrıdığında da
Güneşten gölgeye kaçar gibi kaçtık onlardan
Yüzlerine bakmadık
Dua ederek girmediler aramıza
Sepetlerin de neler vardı öğrenemedik
Bize ne getirmişlerdi
Evet ellerinde zeytin dalı vardı
Bana bir mendil verin
Silmek istiyorum yaptığım en kötü davranışları
Kötü huylarımı yakmak istiyorum
Biri bana çakmağını uzatsın
Çekmeyin beni
Bu bir kamera şakası olmasın
Yani benim canım oğlum
Yani benim aşkım
Yani benim umudum
Yani benim Anadolum
Yani benim ülkem
Yani benim geleceğim oğlum
Bir defa dinin sahibi yok
Allahın da öyle
Sahibi herkes
Sahibi kız
Ama kendimiz için
Kendimiz adına
Şimdi ağlasak
Nereden duyuluruz
Kim işitir sesimizi susarken
Ağıtlar konuşurken söylenmeli
Susarken ağlamak
Susarken konuşmak
Senin afsunlu gözlerinde kayboldum
Gerçek rengi bu değildi saçının biliyorum
Kaybolmamla da alakası yok rengin
Bulunmamla da
Tam haziranın ortasındayım
İçimde yağmur yağıyor
Yağmur yağıyor nasıl olur
Harlı ateşe su serpmek gibi bir şey
Patlatırsın moleküllerini atomun
Yakarsın bir kibrit çöpünün alevinde dünyayı
Ağaçlarda yerinde duruyor
Kuşlar saklanmış karanlığa
Havuz aynı yerinde
Suyu boşaltılmış
Beleşte desen yüzen olmayacak kışın soğuğunda
Yazın sıcağında kim soba alacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!