Ve tuttu elleriyle yorgunluğumu
Sıktı sıktı, sıktı gücünün yettiğnice
Sıktı canının sıkıntısını
Özlemlerim kanayıp aktı
Annemin şefkati vardı bakışlarında
Öyleki sarılmak geldi içimden
Ben küçükken
Dam üstünde yatardık yaz günleri
Parlak yıldızları sayardık bazen
Bitirdik mi
Masallar okunurdu akıllarda
Kitap bile yoktu o zamanlar
Günler insanlar içindir
Kimi Pazar günü ölür
Kimi Salı kimi Cuma
Kim bilir Perşembe öleceğini
Herkes sevdiği günü seçerse olmaz
Saatlerde öyledir yıllarda
Dağların üstünde duman
Dumanın üstünde kan
Kanın üstünde insan
İnsanın üstünde can
Canın üstünde yaşam
Yaşamın üstünde mavi
Çocuktum
Elma şekeriydi babam
Yemek isterdim
İşçiydi ter kokardı iş çıkışı
İnmeli miydim kucağından
Çocuktum
Anladım ki bugün yoktun
Anladım ki dünde yoktun
Anladım ki neden yoktun
Anladım ki yoktun
Vardın ama yoktun
Çoktun ama yoktun
Bu yıl da ertele umutları
Bir dahaki seneye
Bir sonraki hasada
Tarlada başaksız buğdaylar
Meyvesiz bostanlar yazıda
Bu yıl da ertele umutlarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!