Tanrı ne çok severdi bizi
Biz onu hiç sevmesekte
İlkbaharda güneşini açardı
Sobalarımızda odun olurdu
kışın
Yanardı ısınalım diye
Mutlu muyum sanıyorsun
Çiçeklerim
Güllerim soluyor
Yüzlerin saklıyorlar böyleyken
Korkuyorlar üzülüyorum ya
Kelebeklerin peşine bırakın beni
Gençliğim
aldı başını gidiyor
gençliğim
Bir rampa çıkıyorum
çıkamıyorum
Pedaller bacaklarımda tıkanıyor
En güzel kavgayı ben ederdim
En azgın kabadayısıydım mahallemizin
İçkide yok
Sigara da
Kavgada yok
Çünkü seni sevdim
Seveceksen beni tanımalısın
Nasırlarımdan tiksinmesin tenin
Ben işçiyim
Günün on iki saati alış uzaklığıma
Terim de olur kokum da
Yorgunluğumda unuturum seni
Ya sen şuncağız bakıyorsun dünyaya
Ya gerçekten dünya şuncağız
Y da ben şuncağızım
Ondan yanılıyorum
Ondan şuncağız görüyorum
İnsanlar da ölür
Hoş ölmesi bir şey değil de
Öldürülmesi çok şey
Ne şekil bacağım
Ne biçim
Bu kanunlar kim için bacağım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!