Belki bir ömür eskittin üstümde
Giysilerimin ve ayağımda çarığımın eskiyişi kadar
Çabuk ve kalleş
Geçen ömrü yamamak olmadı
Gökyüzüne benziyordu yaşam
Yırtıldı
Adını söyleyemiyorlar
Adını sevmiyorlar
Adını bilmiyorlar
Adını öğrenmiyorlar
Hasret demek
Özlem demek
Köyümde dağ başında çoban olsaydım
Düşünmezdim geleceklerimi
Koyunlarımı otlatır
Kuzularımla oynar
Güzelliklerle sevişirdim çağlayan derelerle
Mutluluk koparırdım dallarından dağların
Tanrı yarattı beni
Soyumu kilomu ve rengimi gözüm kahve,tenim buğday
Saysanız yirmi diş çıkmaz ağzımdan
Yine de bu benim fikrim değildi
Dedim ya tanrı yarattı beni
Bana sormadılar doğarken
Herkes bir yerlerde doğar
Kimi hastanede
Kimi evde
Kimi tarlada
Ve mevsimler değişir birde
Kimi ağustosta buz kesilir
Hastane önünde dikildim kaldım
Ne ilaç veren var
Ne muayene
Kanayan yaram var
Ağrıyor her yanım
Biri duysun beni
Bir sahip çıkan olacak
Bu zulme yeter diyen
Bu caniliğe dur diyen
Cesur yürekli bir Yaradan
Biri görecek haksızlığını
Bu oyunlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!