deki o annesinin değil,-
babasının kadifesiydi
deki kadife yaşamasınmı
var olmasınmı
dünyanın öbür ucundada olsa savaşmasınmı
kaybettiği değerleri uzaklarda aramasınmı
Sen sevebiliyor musun
Umutsuzlukları
Burada umutsuzluk yok
Hep insanı bir şeyler bağlıyor hayata
Yaşamı sevdiren bir tutku var
Kopmayan kırılmayan
Ben her sevişimde kayboldum
Her seven mutlu olmaz anlayacağın
Her sevincin bir hüznü vardır
Yaşadım
Şimdi gözlerimi istemiyorum
Sen gözlerimden de yakındın
Güneşte odamın içinde doğdu
Ayın soframda kalışı gibi
Misafirlik dediğin budur
Gelir konar sofrana
Sorgusuz sualsiz oturur koltuğuna
Yazılarını karıştırır
Bu bahar benim
Bu yedi renkli günlerde
Bu güneş yine doğacak
Ve aynı yerden batacak
Bir daha doğacak
Ve yarını yaşatacak
Seni sevmedim amca
Bakışlarında kin
Tırnaklarında kan
Tutanaklarında savaş var
Seni sevmedim Ankara
Bana yurttaşlığı öğretmedin
Zemheri de alev alev yakarsın
Cigaramda duman duman tütersin
Ellerimde burcu burcu kokarsın
Gül değilsin
Al değilsin
Yaprak değilsin
Söylemesen de
Duyuyorum düşündüklerini
Parmağına pırlanta yüzük değil
Sevgi dolu öpücük istiyorsun dudağına
Boynuna gerdanlık inci boncuk değil
Bir karanfil
Sen içmişsin sarhoşsun
Zil zurna ayakta duramıyorsun
Biliyorum Çünkü sen hiç böyle yapmazdın
Camları kırıyorsun
Kapıları tekmeliyorsun
Ve benim
Atma verdiğim çiçekleri
Solar
Bıraktığın gibi kalmaz
Kırma dallarını güzelliklerin
Bir yerleri eksik kalır
Çirkinleşir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!