İnsanlar sanat için yaşıyorsa
Sanatçı olmalı
Yoksa yaşamalı
karşı çıkmadan
itiraz etmeden
Her şeyi bir kenara koyup
Herşeyin çaresizini sevdim
yüzemeyen balıkları
uçamayan kuşları
konuşamayan insanları anladım en çok
gerek yok anlatmasına kendilerini
yürüyemeyen insanlara koştum en çok
Her şey neysede
Seni unutmak zor olacak
Bu iki ucu çengelli zırhı
Söküp atmak imkansız yüreğimden
Yüreksiz kalışıma aldırmıyorum
Bombalar patlatmaktan zor bedenimde
Tutma ellerimden düşersin
Bir uçurumun kenarındayım
Sen topuklu ayakkabı giymişsin
Yüksek ökçe
Ayağın burkulur
Düşersen
Hani beraber ağlayacaktık
Bu dağ üstüme yıkılıyor
tek başıma eziliyorum
yanlızım,sen yoksun
Yalan söyledin
Ölmeden seni de öldürmeliyim
Seni dağlarda eskiteceğim yüreğim
Sen ki şehirlere sığmadın
Sen ki taştın şehirlerden
Sen ki yenildin şehirlere
Sen ki yoruldun
Henüz startındayken yarışın
Bizim dağlar gecelerde büyür
Sevgimiz gibi
Gecelerde çoğalır
Bizimse dağlar
Yok bizim değilse
Yok olur erir
Ne kadar saklanacak
Gizlenecek bilinmediklerim varmış
Nereye koysam onları
Kaybolmayacakları bir yer
Çantama mı soksam
Her gün açıp kapıyorum
Gözünü atsan deniz
Elini uzatsan mavi
Bağırsan martı
Ayağını dokunsan yosun
Dinliyorum balık
Ne güzelsin ülkem
Sana beddualar
Bana ahlar
Bana itimatsızlıklar
İnandım sevmediğine beni
Artık ne gözlerine bakarım
Ne saçlarını okşarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!