Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Çingenler yaşamayı bilmez
Asmayı bilir onlar
Asmayı bilirler
Halatı kementleyip
Sandalyeyi çekmeyi bilirler
Ölümü sunmayı

Aşk
Elde edildiğinde değeri azalan
Hatta değersizleşen
Ele geçmediğinde
Çoğalan
Duygu yoğunluğudur

aşk hiç gerçek olmadı
hep yalandı
var sanıldı
asılsızdı
önce yaşandı
sonra unutuldu

beyinler geliştikçe
tanrıların sonu
tanrı
tanrının sonu
tanrısızlıktır

Şuraya bir şey yazacağım
Mutlu bir şey
Herkes sevinsin
Herkes duygulansın
Ama ağlıyorum

Şair baba
Beni şiir yaz
De ki çaresiz
Deki aç
De ki öfkeli
De ki kızgın

Kar yağar gider
Yüce dağ başında kar yağar gider
Yağmur savrulur
Ben savrulurum
Rüzgâr savrulur
Sen savrulursun

Orda mısın
Burada mısın
Sevdiğim kız sen nerdesin
Yanağına dokundum ben
Ormanında çoğalt beni
Çoğalt kendini

Bana bir ceza ver tanrı
Tanrım demiyorum yanlış anlama
İnsanlar aldanmasın
Sen benim değilsin
Bana ait olsaydın derdim
Şimdi yeniden sesleniyorum

Bende ağladım
Bende sustum
Bende kızdım
Bakınız kimse duymadı
Kimse görmedi
Kimse fark etmedi