İçimde bir şeyler oluyor
Kaynıyor yüz derecede suyun kaynayışı az
Ve tufanda parçalanan ana yüreği gibi
Ağaç dalları,
elektrik direkleri,
telefon hatları gibi
Karanlık
ne çok karanlık
Ne çok karanlık odam
Aydınlık
ışık yok mu dışarıda
Odama girmiyor da
Sokaklarda duyduğum
Her çocuk ağıtı
Seni getirir kucağıma
Parklarda çoğalan her çocuk sevinci
Seni çoğaltır içimde
Zemheri de düşen kar taneleri
Dört kere dört on altı
Kerat cetvelinde de böyle
Hesap makinesindede
Kolay olsaydı sevmek çarpma kadar
O kadar çok severdimki matematiği
Hepsini bilirdim rakamların
Yaralı yüreğim
Yaralı gururum
Yaralandım
Vuruldum bir yerlerden
Bu kavgadan
Sağ çıkar mıyım bilmem
İnanın sizde olmasanız
Yaşamam
Yaşamam diyorum
Öleceğim ölmesine de birgün
Demek istediğim o değil
O günüde beklemem
Ne kadar saklanacak
Gizlenecek bilinmediklerim varmış
Nereye koysam onları
Kaybolmayacakları bir yer
Çantama mı soksam
Her gün açıp kapıyorum
Hiç aklıma gelmedi satılmak
Kaç para ederim
Bahçıvan terini sildi
Alnındaki sıcağın
Ve kırmızıya boyandı beyaz
Beyaz gömleği
Herşeyin çaresizini sevdim
yüzemeyen balıkları
uçamayan kuşları
konuşamayan insanları anladım en çok
gerek yok anlatmasına kendilerini
yürüyemeyen insanlara koştum en çok
Bu güneş yüzlü insanlar aydınlatıyor dünyayı
Sanmayın ki yanılıyorum
sanmayınki Yalanım var
Onurlarıyla,
şerefleriyle
Dürüstlükleriyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!