Bir şairi assalar
Gözlerini bağlayıp
Kurşun yağmuruna tutsalar
Öldüremezler
Delik deşik olur bedeni belki
Ama karanlığa gömüp öyle gözlerini kör etseler
Bir banka soygununda beş kişi
Biri kadın
Biri çocuk
Üçü kocaman adam
Üçü de ağlamasını bilmeyen
Ellerinde silah
Lan oğlum küdük
Rakı bir kişiylede içilir
Örgütlü içecek değilim
Bir çay demle
içelim
içelim başbaşa
Kim çıkardı seni oraya
Kimler çıkardı
Sen aklı yetmeyen bir çocuksun
İn aşağıya
Düşersen elindeki bombalar patlar
Birilerini yakarsın
Elbette seninle ölümleri de paylaşırım
Ama bize yaşamak yakışır
Yaşasak daha faydalı oluruz
Ölümün kimseye yararı dokunmaz
Üzülme
kalbin atıyorsa
Kaybolan bir şey yok yaşıyorsan
Yürümek ve konuşmak
Ağlamak ve gülmek te kazanç
Sadece servet değil
Kim inanır güneşin yakmadığına teni
Kim inanır ezilmediğine
Yorulmadığına
Ve horlamadığına
Ve kim inanır annemin beni sevmediğine
Söylesem inanır mısınız
Alak suresi
Ve yarışa sokuyor üstad
Korkutuyor zebanilerle
Sevgiyle yaklaşmak yerine
O alnı sürteceğiz diyor
Baskıcı ve zalimce bir inanç oyunu
Belli
Yorgunluğu bitmeyecek işçinin
Yılgınlığı
Ezikliği de
Ve köleliği
Sırtında hep kunta kinteden kalma acı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!