Dün gelinliğini giydin
Süslendin
Güzelliğini serdin salona
Herkes senle güzelleşti
Seni konuştu seni sevdi
En mutlu günündü dün
Ben sizin lideriniz olmadım
Ben sizi kurtarmadım
Sizin için savaşlarda ölmedi atalarınız
Süngülerle
silaha karşı
havan mermileriyle
Zilini çaldım karanlığın
Ama aydınlanmadı
Aynı renk kaldı
O korkunç bağırtısında dindanların
Cesaretimi kutluyorum
Bir ışık aradım
Bir gün yanılsam da parmaklarını tutsam
Ne sanırdım bilmiyorum
Bir avuç altın mı dolardı içim
Benim mi olurdu dünyalar
En harika şairi mi olurdum dünyanın
Tırnaklarım kesilir miydi kendiliğinden
Son bir kez yaşamakta ne demek
Ölümümü özlüyorsun
Yaşamaktan mı korkuyorsun
Yoksa sen vaz mı geçtin
Kararlarından
Vaz mı geçtin davandan
Yaşamın içimde ne varsa yok
Sevme yok
Özlemek yok
Sahiplenmek yok
Her şey yalan
Özgürlük yok
Kim çıkardı seni oraya
Kimler çıkardı
Sen aklı yetmeyen bir çocuksun
İn aşağıya
Düşersen elindeki bombalar patlar
Birilerini yakarsın
Elbette seninle ölümleri de paylaşırım
Ama bize yaşamak yakışır
Yaşasak daha faydalı oluruz
Ölümün kimseye yararı dokunmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!