Seni dağlardan kopardım tırnaklarımla
Koparırken tırnaklarım kırıldı
Ellerim kanadı
Ölümlerden geçti yüreğim
Yine korkusuzca taşıdı seni
Tam otuz beş yıl aradım
En çok ölmeyişini sevdim
Yenilmeyişini
Direnişini
Kaçışını
Karşı koyuşunu
Sevmeyişini ilk gördüğünü
Şimdi ötmüyor bahçelerde
Çocukluğumda öterlerdi kulağıma
Adına yetişemediğim kuşlar
Rengârenk açarlardı çiçeklerde
Sarı maviydi kanaryalar
Bülbüllerimi isabet ettiremem ötüşünü
Ben kadere boyun eğenleri sevmem
Kaderle her bir gün savaşandım
Açlığa yenilmem karanlığa gömülüp
Sonrada arkamdan yuhalanmayı istemem
Ben harbi delikanlıyım
Böylesini yaşarım işte
Senin neyini sevecek
Bu günde çaldılar seni
Bu günde soyulmuş soğana döndürdüler
Aldattılar
Kandırdılar
Bugün de belki güldüler
Aptal insanlar
yaptıkları kötü işleri
Görev adı altında temize çıkarırlar
Ve yaptıkları iğrençlikleri
Görevse doğru sanırlar
Önce insan olduklarını düşünmeden
ben hep aynı yaşımdayım
çünkü aynı yaşımda tanıdım seni
aynı yaşımda sevdim
ve aynı yaşımda unuttum
kaybettim seni
aynı yaşımda hapsoldum
Nasıl aşık olunur delice
Nasıl aşık olunur böyle
Bir tane desem dünyada
Az
İki tane desem
Çok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!