Ben küçükken
Dam üstünde yatardık yaz günleri
Parlak yıldızları sayardık bazen
Bitirdik mi
Masallar okunurdu akıllarda
Kitap bile yoktu o zamanlar
Şairleri susmayacak
Ozanları konuşacak ülkemin
Susmayacak
Susmayacak
Haykıracağız
Ülkemi asacak
Bu sıralar
Kimse vurmasın beni
Kimse öldürmesin
Kimse kıymasın
Çünkü sevenim var
Sevdalıyım
Ne önemi var renklerin
Yeşil olsa gözlerin
Mavi olsa
Siyah olsa
Varsa yürek ondan bahset
Varsa bilek
Ölümlüydü
Yaşadı
Savaştı
Ve kazandı
Onlarda insandı
Ama peygamberdi
Burada insanlar öldü
Ölürse ölsün denilmez
Onlar etli
Kanlı
Tırnaklı
İnsandı
Bir gün herkes ölüyor
İsim vermezsek
Bir gün sen de öleceksin
Ama bir gün yaşayanlar
Ölmeyenler de olacak
Beni annem büyüttü kucaklarında
Ağlarken ağladı canım
Gülerken güldü mutluluğuma
Annem sevgiyi
Ve öğretmenlerim
insanlığı
Sana hiç bağırmadım
Çağırmadım
Sana hiç sövmedim
Yalan değil
Bağırdım
Çağırdım
Küfrederken silahım suratınıza
Kaçtınız
Arakanıza bile bakmadan
Yalvar yakar
Korkakça
Şimdiyse hep birden geldiniz üzerime




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!