Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Sevindirme
Al silahı vur kötüleri
Acıma kalleşlere
Şairsem hep sevecek değilim
Kabullenmekte olmaz her defasında
Dengesi bozulduğunda doğanın

Ağlamak istiyorum ölesiye
Öldüresiye ağlamak
Ağlayamıyorum
Bu defa ağlamayışıma ağlıyorum
Bütün insanlarını toplayıp tanrının
Ağlatmak istiyorum

Bu sıcakta insan da yanar
Denizde ormanda gülüm
Bu sıcak sevgi sıcağı
Eritir soğukları donları
Çıkarır atar avuçlarından nasırları
Yüzünden sivilceleri

Vurmak zor şiirlerle
Beyninin tam ortasından insanı
Tabancayı dayayıp on mermi atmışçasına
Şairler adam öldürmez
Öldürseydi kimleri vururdum
Alırdım kalemimi

Senle yediğim yemek
Başka tatil
Senle içtiğim su
Doyumsuz
Senle yaptığım iş
Dinlenceydi

Köpek ısırır mıydı bilseydi
Kudurduğunda
en sevdiği arkadaşını

Bahçelerimizde
Çiçekler erken açar
Ve mavi renklidir
Kırmızı kokarlar
Kuşlar gecelerde öter
En sevdiğim şarkıları söylerler

Ben her sevişimde kayboldum
Her seven mutlu olmaz anlayacağın
Her sevincin bir hüznü vardır
Yaşadım
Şimdi gözlerimi istemiyorum
Sen gözlerimden de yakındın

Seni sevmedim amca
Bakışlarında kin
Tırnaklarında kan
Tutanaklarında savaş var
Seni sevmedim Ankara
Bana yurttaşlığı öğretmedin

Güneşte odamın içinde doğdu
Ayın soframda kalışı gibi
Misafirlik dediğin budur
Gelir konar sofrana
Sorgusuz sualsiz oturur koltuğuna
Yazılarını karıştırır