Öldüremediler İstanbul u
Sarıyer i bilirim
Emirgan ı, taksim i bilmiyorum
Kadıköy ü bilirim
Beyoğlunu Beykoz u bilmiyorum
Ama İstanbul u bilirim gözlerim kapalı
Bir şairi assalar
Gözlerini bağlayıp
Kurşun yağmuruna tutsalar
Öldüremezler
Delik deşik olur bedeni belki
Ama karanlığa gömüp öyle gözlerini kör etseler
Bir banka soygununda beş kişi
Biri kadın
Biri çocuk
Üçü kocaman adam
Üçü de ağlamasını bilmeyen
Ellerinde silah
Biz paylaşamaya geldik yaşamı
Dostça ve kardeşçe
Ortak olmaya dertlerinize
Zevklerinize de
Sizse hep bize
Zevk bize
Seni hangi çiçekten kopardılar
Hangi ağaca yapıştırdılar
Hangi dalın meyvesi
Kırmızı açmışsın
Bu dal mavi yapraklı
Mavi olmalıydı bu ağacın da meyvesi
Özgürlük her istediğini yapmak değildir
Yaşamı kirletmeden
Kendine ait olanı kullanmaktır
yasaksız
ve sınırsız bir dünya istiyorsan
özgürlüğü askıya alacaksın
özgürlüğün olduğu yerde
yasaklar
ve sınırlar hep olacak
Niye mi seviyorum denizi
Tabi ki mavi diye değil
Kırmızı da olsa severdim
Siyah da
Sırf boğulmak için de sevilmez derinliğinde
Kumsalı var yürüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!