Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Dağların üstünde duman
Dumanın üstünde kan
Kanın üstünde insan
İnsanın üstünde can
Canın üstünde yaşam
Yaşamın üstünde mavi

Çocuktum
Elma şekeriydi babam
Yemek isterdim
İşçiydi ter kokardı iş çıkışı
İnmeli miydim kucağından
Çocuktum

En güzel çay
Hiç benim olmayanlardır

Anladım ki bugün yoktun
Anladım ki dünde yoktun
Anladım ki neden yoktun
Anladım ki yoktun
Vardın ama yoktun
Çoktun ama yoktun

Bir kız tanıdım on sekizinde sarı
Gözleri yeşil
Gözleri çakır
Gözleri ela
Sevdi sandım
Sever sandım

Bir daha dönmeyeceksen yarim
Gir koynuma saklı dur
Gir koynuma öyle kal
Gitme
Bir daha doğmayacaksa güneş
Açık tut gözlerini yumma

Bu yıl da ertele umutları
Bir dahaki seneye
Bir sonraki hasada
Tarlada başaksız buğdaylar
Meyvesiz bostanlar yazıda
Bu yıl da ertele umutlarını

uy ananı
Avradını
Uy dedim
Yüreğim yanıyordu
Söndü mü yangını bağırdığımda
Ben bağırdım

Böyle yaşamak niye
Kölece
ve korkakça
Ölelim gitsin
Bitsin korkumuz
O ki özgür değiliz

Sakin bir deli olmaktansa
İnsanları rahatsız etmeyen
Hiç rahat vermeyen
huysuz
her soruyu soran
ve yanıt bekleyen