Kaymak istiyor canım
Şubatta bembeyaz karın üstünde
Çarşıdan istasyona değil
Bir yaz günü
Balın üstüne sürülmüş
Bir çarşı ekmeği tadıyda
Bırak
Ağır adım yudumlasın dumanını sigarasının
Nasılsa bitecek
zevkine dokunma
Bırak
Ağladığın yerde kalsın gözyaşların
Başım döndü
Kim fark etti evvela
İlk ben
Son ben
Canım yandığında aynıydı
Dişim ağrıdığında da
anne tut ellerimi
anneciğim bırakma
istemeden sen fırlatma uçuruma beni
bu yaşam düşürür beni tut
sarıl korkuyorum
üstümü ört
Bende bir gün öleceğim
Dokunmayın
Yakmayın canımı
Sözleriniz kurşun olmasın
Bende bir gün öleceğim kırmayın
Bir gün belki yarın
Güneşten gölgeye kaçar gibi kaçtık onlardan
Yüzlerine bakmadık
Dua ederek girmediler aramıza
Sepetlerin de neler vardı öğrenemedik
Bize ne getirmişlerdi
Evet ellerinde zeytin dalı vardı
Bana bir mendil verin
Silmek istiyorum yaptığım en kötü davranışları
Kötü huylarımı yakmak istiyorum
Biri bana çakmağını uzatsın
Çekmeyin beni
Bu bir kamera şakası olmasın
Yani benim canım oğlum
Yani benim aşkım
Yani benim umudum
Yani benim Anadolum
Yani benim ülkem
Yani benim geleceğim oğlum
Şimdi ağlasak
Nereden duyuluruz
Kim işitir sesimizi susarken
Ağıtlar konuşurken söylenmeli
Susarken ağlamak
Susarken konuşmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!