Her gittiğim yerde yalnız kalacağım
Bu kadar fedakar oldukça
Bu kadar insanları sevdikçe
Ve bu kadar doğruları savundukça
Anladım hep yargılanacağım
İyiyle kötüyü ayırdıkça
Güneş kaçtı gözüme
Çıkarsana anne
Balonumda patladı yapıştırsana
Kelebeğimde uçtu
Bırak onu da gökler yakalasın
Uğur böceğimde kaçtı
Karanlıkları delmeye ne hacet var
Nasılsa güneş doğacak değil mi
Aydınlatacak yüzümüzü bir bir
Tanınacağız hepimiz
Bekleyelim sabredelim
Sabaha bırakalım ötesini
Seni düşünmek ne güzel
Uyurken düşümde görmek gibi
Yatağımı açıyorsun
Koynuma giriyorsun
Ben uyumuş gibi yapıyorum
Göğsünü göğsüme dayayıp
Öylesine acımasızlaştı ki ellerimle yüreğim
Bütün çiçeklerini kopardım yaşamın
Beraberinde kuşlarını çaldık göklerin
Artık güzellikler cezp etmiyordu beni
Vurgun yemiş denizciye dönmüştü dünya
Evvela güneşi söndürdüm
Karanlıkta
Yıldızlardan aydınlığı yapmışlar
Okuyorum
En büyük harflerle yazılmış
Baş harfi (Ö)
Sonu (K) öyleyse, ama öpmek değil ona yakın, ölmekte değil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!