Tükenmez denizlerin gözyaşları
Dinmedikçe ağıtlarımız
Durmaz dalgalar
Erimedikçe dağların karları
Kırılmadıkça umutsuzluklar
Varılmaz amaçlara
Ya sen şuncağız bakıyorsun dünyaya
Ya gerçekten dünya şuncağız
Y da ben şuncağızım
Ondan yanılıyorum
Ondan şuncağız görüyorum
Senin tanımın
Yalancısın
Kalleşsin
Sen sevmesini bilmeyensin
Bir taş kadar katı
Sıfırın altında eksi kırk derecede dondurulmuş
sustukça çoğalır acılarım
baskılarım artar
saklandıkça dayanamıyorum
kaçmadan yüzleşmeliyim.
vicdanıma hesap veremiyorum
vicdan önemli
İnsanlar da ölür
Hoş ölmesi bir şey değil de
Öldürülmesi çok şey
Ne şekil bacağım
Ne biçim
Bu kanunlar kim için bacağım
Bir kadın
Uzanıp dudaklarıma
Ben sevdiğimi düşlerken
Öpebilir beni
Sormadan ve söylemeden, habersiz
Ve devamı
Beni sevdiğini
Bana âşık olduğunu söylerdi
Ve bir sabah
Beni bir muhasebe bürosunda aldattı
Hâlbuki benim matematiğim daha iyiydi
Daha çabuk çözerdim problemleri
Bir gün
elimi tut diyeceğim
ve hiç kimse duymayacak
birgün
göreyim yüzünü diyeceğim
kimse olmayacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!