Herkes bir yerlerde doğar
Kimi hastanede
Kimi evde
Kimi tarlada
Ve mevsimler değişir birde
Kimi ağustosta buz kesilir
Hastane önünde dikildim kaldım
Ne ilaç veren var
Ne muayene
Kanayan yaram var
Ağrıyor her yanım
Biri duysun beni
Bir sahip çıkan olacak
Bu zulme yeter diyen
Bu caniliğe dur diyen
Cesur yürekli bir Yaradan
Biri görecek haksızlığını
Bu oyunlar
Birazda bana ışık ayırın
Bende kalkacağım sabah olduğunda
Bende ısıtacağım ellerimi
Aydınlığa alışacağım bir gün
Karanlıktan kurtulduğumda
Aynı odadayız hepimiz
Aynı kapıdan girdik
Aynı kapıdan çıkacağız bir bir
Aynı sevinci paylaşarak
Aynı düşüncedeyiz şimdi
Kanımız ayrı
Benim için bir dünya yap
İçinde istediğim her şey olsun
Herkes olsun
Gecenin karanlığına karşı değilim
Hep cesurlar olacak değil ya
Yüreksizlerde korkaklarda olsun
Henüz kimseye söylemedim
Kimse bilmiyor sevdamın sınırını
Yakamozda yıldız saydığım günlerde
Gökyüzünde ay da yoktu
Yengeç ısırmıştı parmağımı
En baş parmağımın acısından mıdır
Yabandaki gülleri koparmak kolay
Gövdesinden ayırmak canını
Birde sahipli çiçekleri elleyin
Kargayı herkes karalar
Vurur vurur yere serer
Hiç karşı çıkan karışan olmaz
Ne terlediğimiz yetiyor tepeden aşağı
Tuz ve kir koktuğumuz
Ne de yorgunluğumuz yıldırıyor işçiliğimizi
Hepsine inat
Bir daha fazla savuruyoruz balyozumuzu
Karın tokluğuna salladığımız kazma sesleriyle
Bilmezdim ki elini uzatırken bana
Elini değil parmak uçlarını
Cömertçe sunduğunu başkalarına her şeyini
Bilseydim üzülmezdim
Sevmezdim de
Bilseydim aldatmazdım kendimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!