Çekilmiyor yaşamın iğrençliği
Oh be
iyi ki ölüyorum diyemiyorsam
Kurtulmak istemiyorsam
Korkutuyorsa beni ölüm
Tuzağına düştüm demektir korkunun
Önce insanlığımızı kaybettik
Artık usulca her şeyimizi yitiriyoruz
Bir resimde görmüştüm
Bir akbaba sabırla,
aç bir çocuğun
açlıktan ölmesini bekliyordu
Şiir yazdım
Kimi vurdum
Şiir yazdım kim oldu
Şiir yazdım
Savaşlar mı başladı ülkemde şiir yazdım köprüler mi yıkıldı
Barajlar mı taştı şiir yazdım kim vuruldu
Ağladım bir ömür
Hiç kimse duymadı hıçkırığımı
Gördüler de gözlerimin yaşlı olduğunu
Sormadılar niye gecelerde uyumadığını
Sen benim en güzel kuşumdun
Ben senin en çirkin sahibin
Çirkinlik engel mi sevmeye
Engel mi çok sevmeye
Engel mi sevilmeye
Ne ki engeldi sevilmeye
Bol bol şaka ister canım
Sigarada ister
demli çayda
Oysa bırakalı
unutalı yıllar oldu
Bu gurbet insana yapmadıklarını da özletiyor
Sende bir doksanken boy
Ben de bir kırk
Bir kırk beş
Bir elli
Hatta bir atmış
Elbette yarımın da lafı olur
Ağla bacım
Onlar ağlatmayı sever
Aslında ağlanacak halimiz yok
Sende biliyorsun
Ama yine de ağla
Senin gözlerin ıslansın
Bana şiiri sorarsanız
Size yaşamı anlatırım
Çünkü yaşamın kendisi şiirdir
Kimse farkında olmasa da
Yaşarken şiirler yazdığının
Özüdür şiir yaşamın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!