Her şey neysede
Seni unutmak zor olacak
Bu iki ucu çengelli zırhı
Söküp atmak imkansız yüreğimden
Yüreksiz kalışıma aldırmıyorum
Bombalar patlatmaktan zor bedenimde
Seni dağlarda eskiteceğim yüreğim
Sen ki şehirlere sığmadın
Sen ki taştın şehirlerden
Sen ki yenildin şehirlere
Sen ki yoruldun
Henüz startındayken yarışın
Bizim dağlar gecelerde büyür
Sevgimiz gibi
Gecelerde çoğalır
Bizimse dağlar
Yok bizim değilse
Yok olur erir
Tutma ellerimden düşersin
Bir uçurumun kenarındayım
Sen topuklu ayakkabı giymişsin
Yüksek ökçe
Ayağın burkulur
Düşersen
Hani beraber ağlayacaktık
Bu dağ üstüme yıkılıyor
tek başıma eziliyorum
yanlızım,sen yoksun
Yalan söyledin
Ölmeden seni de öldürmeliyim
Yitip bir sevdayı aradılar
Bulamayınca yunuslar
Astılar kendilerini karaya
Ben bir canıma kıymazken
Sürüler halinde katledildiler
Son bir pişmanlık var mıydı bilemiyorum
Açıl yüreğim okyanuslara
Okyanuslarda gemi ol
Al sırtına taşı insanları
Umutları
Sevinçleri
Hırsları
İçimde bir şeyler oluyor
Kaynıyor yüz derecede suyun kaynayışı az
Ve tufanda parçalanan ana yüreği gibi
Ağaç dalları,
elektrik direkleri,
telefon hatları gibi
İnanın sizde olmasanız
Yaşamam
Yaşamam diyorum
Öleceğim ölmesine de birgün
Demek istediğim o değil
O günüde beklemem
Karanlık
ne çok karanlık
Ne çok karanlık odam
Aydınlık
ışık yok mu dışarıda
Odama girmiyor da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!