Pencerem açık kalsın
Kapatmayın şafak bir daha sökmeden
Odamın yalancı kelebekleri
Çıkmayın ışığım söndü diye
Bakın ben içerdeyim bir daha yaşayacağım çiçeklerle süsleyin beni
Anne sende beni anlat
Tanrı insanları doğurdu
Ama analık etmedi
Babalık da
Onları sokaklara bıraktı
Yalnız ve acınacak halde
Genelevde fahişeler de böyle yapardı
Beni sevme
Beni tanrı lanetledi
Ben beni sevenleri sevmem
Bana kin güt
Bana küfret
Beni kov ki
Ölmedim anne yaşıyorum
Yaşarken bak yüzüme
Yüzüm nasıl gülüyor dünyaya
Hak ver bana anne
Haksızlıklara karşı
Hak ver
Sen bir meleksin
Göklerde uçuyorsun
Parça parça bulutların arasında
Bir kayboluyorsun bir görünüyorsun
Bana bakıyorsun değil mi
Pembe pembe sırılsıklam ıslaksın
Çok sevmeliyim
Öyle çokki
Denizlerden taşmalı bir ucu
Bir ucu da göklerden
Ben özgürüm
İstediğim kadar sevmeliyim
Çayı sevdim
Rakıyı sevdim
Sevişmeyi sevdim
İnsanı sevmedim
Sanırsam insanlığı da
Eğlenmeyi sevdim
İlk ben kabulleneceğim acizliği
Ve herhalde
İlk ben yenileceğim
Teslim olacağım
Hiç kimse hiç bir şey yok karşımda
Delilik işte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!