Aptal insanlar
yaptıkları kötü işleri
Görev adı altında temize çıkarırlar
Ve yaptıkları iğrençlikleri
Görevse doğru sanırlar
Önce insan olduklarını düşünmeden
Bir metre karışık bez kes kefenime
Bembeyaz istemiyorum
İnce ve boyumca olsun
Al makası al da biç
Sen terzisin elin yatkın
Yakışır ustalığına
12 sinde bacaklarını jiletler bir kız
Sırf daha güzel,
pürüzsüz,
kılsız görünecektir birilerine
Yersiz,
akılsız
Şimdi ötmüyor bahçelerde
Çocukluğumda öterlerdi kulağıma
Adına yetişemediğim kuşlar
Rengârenk açarlardı çiçeklerde
Sarı maviydi kanaryalar
Bülbüllerimi isabet ettiremem ötüşünü
Ben kadere boyun eğenleri sevmem
Kaderle her bir gün savaşandım
Açlığa yenilmem karanlığa gömülüp
Sonrada arkamdan yuhalanmayı istemem
Ben harbi delikanlıyım
Böylesini yaşarım işte
Terk ettin sevgimi
Ve güzel geleceğini terk ettin
Beklentilerimi de beraberinde götürdün
Kaderini terk edemedin
Günahını terk edemedin
Cezanı terk etmedin
Uyudum
Uyudum da büyüdüm
Annem babam büyüklerim
Ninni söylediniz ya hep
Hep bir ağızdan topluca
Büyüdüm uyanamadım
Beni gördümü utanırdı yağmur
Yağmurlar
ıslatmadan akarken kitabımın orta sayfasından aşağı
Camlar sırılsıklamdı
Çünkü yağmurun altında kalan oydu
Islanan ve yanan
Seni dağlardan kopardım tırnaklarımla
Koparırken tırnaklarım kırıldı
Ellerim kanadı
Ölümlerden geçti yüreğim
Yine korkusuzca taşıdı seni
Tam otuz beş yıl aradım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!