İnsanlar da ölür
Hoş ölmesi bir şey değil de
Öldürülmesi çok şey
Ne şekil bacağım
Ne biçim
Bu kanunlar kim için bacağım
Senin tanımın
Yalancısın
Kalleşsin
Sen sevmesini bilmeyensin
Bir taş kadar katı
Sıfırın altında eksi kırk derecede dondurulmuş
sustukça çoğalır acılarım
baskılarım artar
saklandıkça dayanamıyorum
kaçmadan yüzleşmeliyim.
vicdanıma hesap veremiyorum
vicdan önemli
Beni sevdiğini
Bana âşık olduğunu söylerdi
Ve bir sabah
Beni bir muhasebe bürosunda aldattı
Hâlbuki benim matematiğim daha iyiydi
Daha çabuk çözerdim problemleri
Bir gün
elimi tut diyeceğim
ve hiç kimse duymayacak
birgün
göreyim yüzünü diyeceğim
kimse olmayacak
Bu günlerde bir başka haller var bende
Boğazımda fena
Öksürüyorum
Ciğerlerimi atmak istercesine
Sanki günlerimi saydılar
Ve bana söylemiyorlar
On üçümde başladım çırağı olarak çalışmaya
Önceleri utandım
Alışmak zor olmadı
Sonra trende yumurta ekmek satarım
Ve bir başka gün
Tuz fabrikasında tuzcuydum
Bir kadın
Uzanıp dudaklarıma
Ben sevdiğimi düşlerken
Öpebilir beni
Sormadan ve söylemeden, habersiz
Ve devamı
tanrıların sonu
tanrı
tanrının sonu
tanrısızlıktır
beyinler geliştikçe
tanrılar hep değişmiştir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!