Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Organ bağışı dedim anneme
Ölüm her yerde
Var
Korktuğun şeye bak memedim
Öldüğünde ne yapmalı onu sor
Bu şehirde de aynı ölüm

Gelmedin
Bütün ışıkları söndü bu şehrin
Gelmedin
Sen yokken
Milyon nüfuslu bu şehir ıssız

Bu benim kalbim
Severse de
Sevmezse de
Severse kucak açar
Sevmezse
Durma aç

Müslüman olmak
Yahudi olmak
Yahut Hıristiyan olmak
Önemli değil
Çok şükür insanım
İnsan olmak

Orda da kapı vardı
Pencere olmasa da
Çaldı çaldı
Kim çaldı
Zil çalmadı
Oynanmadı

Yaşamı ikiye bölelim ortasından
Bir ucundan sen tut
Bir ucundan ben
Bakalım yürüyebilecek miyiz böyleyken
Önce bir otuz beş yaşı bölelim ikiye
Yarısı sevinç

Resim yapmak gelmiyor içimden
Şiir yazmakta
Türkü söylemekte
Yalnız üzülmek istiyorum
Üzülebildiğimce
Seni düşünmek değil

Biz paylaşamaya geldik yaşamı
Dostça ve kardeşçe
Ortak olmaya dertlerinize
Zevklerinize de
Sizse hep bize
Zevk bize

Seni hangi çiçekten kopardılar
Hangi ağaca yapıştırdılar
Hangi dalın meyvesi
Kırmızı açmışsın
Bu dal mavi yapraklı
Mavi olmalıydı bu ağacın da meyvesi

İnsan bir defa ölür
ÇÜNKÜ İKİNCİSİNE SIRA GELMEZ