Kim çıkar
Yürüyen merdivenleri koşar adım
İte kaka kaçarcasına
Beşinci katına mağazanın
Yorulmadan
Ve kim iner
Nefesimi bırakmayın
Tutun çıkmasın soğuk odamdan
Yapıştırın yorganımı döşeğime
Nefesim yatağımın içinde kalsın
Çıkmasın bir köşesinden
Benle yatsın
Bu kapalı duvarlar
Hiç perdeleri açılıp aydınlanmadı
Beni de aydınlatmadı
Perdeleri yoktu taşların
Betonların
Bu ağaçsız ormanlar
Ben mevsimler benle var sanıyordum
Ben yokum yine de kaç mevsim geçti
Anladım beni sevmiyorlar
Beğenmiyorlar sevincimi
Çocuğum nedir bu anlat
Bahar geliyor çiçeklerim açıyor
Ölümü gözlerinde küçültüp
Başarısız bir sınav macerasında
Yenilgiyi ölümle değişen
Utancını ölümle paylaşan
Cesur kız yüreğine aşığım
Ölmek güzel değil ama
Yalın ayaklı bir çocuk dolaşıyor aramızda
Urfadan kalkmış adanalara koşmuş
Ve cezaevinde alabilmiş soluğu
Kış gününde savaş aşmış soğuğa
ve yokluğa
Ayağında çorabı yok
Unutmayayım diye
Bir daha baktım güzelliğine
Arkasından yumdum gözlerimi
Açmadım kaçmayasın diye
İçinde kalsın
İçimdesin beni sevdim
Şarapnel gözlerin senin olsun
Patlatma bakışlarını üzerime
Canım yanıyor
En güzel kiraz dudaklarının
Senin olsun
Çıldırtan öpücüklerin
Geceleri kapıları çalardı
açardım
Yasak türküler söyletirlerdi
Ve dağlarda askerler vardı
Yasak kitaplar toplarlardı
Onlarda yasakladı özgürlüğümü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!