Kuralı buysa yaşamın
Önce babalar ölür
Önce babalar öldürülür
Önce babalar susturulur
Önce babalar atılır
Önce babalar suçlanır
Ve tuttu elleriyle yorgunluğumu
Sıktı sıktı, sıktı gücünün yettiğnice
Sıktı canının sıkıntısını
Özlemlerim kanayıp aktı
Annemin şefkati vardı bakışlarında
Öyleki sarılmak geldi içimden
Ben küçükken
Dam üstünde yatardık yaz günleri
Parlak yıldızları sayardık bazen
Bitirdik mi
Masallar okunurdu akıllarda
Kitap bile yoktu o zamanlar
Şairleri susmayacak
Ozanları konuşacak ülkemin
Susmayacak
Susmayacak
Haykıracağız
Ülkemi asacak
Ölüm vurulmak değil
Asılmak değil
Bombalanmak değil
Atlarken uçaktan paraşütünün açılmayışı değil
Üstüne toprak atılmak sanma
Yüreğinde ölenleri düşün
Günler insanlar içindir
Kimi Pazar günü ölür
Kimi Salı kimi Cuma
Kim bilir Perşembe öleceğini
Herkes sevdiği günü seçerse olmaz
Saatlerde öyledir yıllarda
Ben daha çok ağlarım
Ağlamazsam olmaz
Önümde bir dünya var
Eskiden de ağlardım
Yeniyken de ağlayacağım
Dağların üstünde duman
Dumanın üstünde kan
Kanın üstünde insan
İnsanın üstünde can
Canın üstünde yaşam
Yaşamın üstünde mavi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!