Uyanma gece yarısı durup dururken.
Ben o saatlerde hep konuşurum dertlerimle.
Soğuk bir üşüme dolaşır kalbimde.
Bir uzun kaybolurum, kalbim kül yüklenir.
Aklıma gelir düşer bilmem nereden, anlarım.
Benim için her şey gecikmiş zamanlarda.
Yelkovanı kovalayan akrep gibiyim.
Ha bir şeylere hep gecikmiş gibiyim.
Ne çok şey yaşamışım nihayetsiz.
Şöyle sevinçten kalbim hiç atmadı.
Sahi mutluluk göz yaşları nasıl akar gözden.
Sessizliğin sesini duyuyorum o saatlerde,
Komşuların gürültüsü olmazsa.
Ne çok duruyor zaman derim.
Kenan GEZİCİ 23/05/2026
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!