Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Kendime yağıyor feryat gecikmeler
Nefretimde zaman yargıları
Koynunda tanımadığım iplenmiş bittiler!

Gönüllü olmadım mı sana?
Sitemim de kasım yağmurları

Nefes darlığı çekti kırılan gönlüm
Nefsin bulanık sularına düştü gözlerim
Düştüm düne,yollar sapa dönemedim
Çarptım böldüm kırıkları toplayamadım!

Ufka genişledi kelimeler,cümle kuramadım

Hasreti yapraklara yazan
Düş kıran çöl akşamları
Kimi ateş olup yaktın
Kimi de görüş günü deyip
Damla olup sürmelendin gözümde
Anarken aşkı Ferhatlaştı dağlar

Erişilmez bir uçurum
Ve ağıt yakan yagmur
Anılar koynunda gözlerimde bir adam
İncilenmiş gözyaşında sabır

Üzerimde

Sevdamın gül seherinde aldın sevdiğimi
Nazlı çiçeklerle donandı cümle alem
Düşlerim umutlarım pare pare
Kalakaldım biçare
Sanki kan düştü aya
Mutluluğun gözlerini bir hicran bürüdü

Dün geçtiğim yol
Bana geç gelen mektup gibisin
Pulsuz, sarışın sonbahar
Güneş sıcaklığından kurumuş
Sanki yoluma salınmış bir çöl!

farzet derdime derman hayalin vardı
gözlerinden uzaklaştıkça
vedasız gidişinle unuttum
unuttum işte şarkılar dilimde
nefesimi düğümlerken mehtaplı geceler
hasretime ağladı sular

Esti bakışının baharı
Kapım kapandı karanlığa
Alaz gibi düştü ateş
Isındı yüreğim
Umudun sayfa açtı
Aydınlandı günüm

Zehirli sarmaşıklara sargın
Kurgulu yaşamın ipotekli yarınları
Unutulmuşluğun hatırlanması mı
Özlenen bekleyişinde bastığım toprak
Ter dalgasının hücre titreyişinde beden
Meçhul geminin son yolcusu sanki

Gölgeye yatmış çakaldan korkan tavşan
Yüreklerde duygu avcısı kara yılan!
Tozlandı yürek sesi merhaba dolu sandık
Ağlıyor insan tomurcuğu masumiyet
Unutulup gitti çiçek tozu insanlık!