Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Bakışımın kar yumağı
Eylül gözlüm
Ayaz gönlümün kır çiçeği
Andıkça sen oluyor yalnızlığım

Belki gelirsin diye

Arıyorum yarımı sen gibi
Yüzümü yansıtan
Güneşe sürgün,
Toprağın asi kızı kaktüs
Üzme beni sahra kızı
Maziye gömülür gibi

Etek içi ceplerde eller çeribaşı, belli
Sazın yanık sesine odak, oba ortası ateş
Kulaklarında, boyu kadar kırmızı gül
Kaderine karşı gelen neşesiyle
Engelini yıkar rüzgarında uçuşan
Eteğinin pembesi!

Hayalini terk eden güneş
Gün doğmadan düşürmüş gölgesini ışığa
Bulutlar olmuş seccadesi rüzgarın
Bir bilsem, bu kimin neyin savaşı?
Feryatlarım ateşten bir kördüğüm
Ağlar ezan sesine musalla taşı!

Hayalin öper dokunuşun ürpertir
Alaca karanlık sarar düşleri
Biçare umutlar öksüz
Bedenim viran soluğum kasırga
Pırıltılı bakışlarla aynamdaki yansıma kim
Gün güzelim aşk çiçeğimin şebnemi sen misim

Hani
Şiirlerin gölgesinde dev bir aşk yaşardı
Hani
Çınar altında yeşildi hayal
Cevap ver süslü dize
Suskun hakikat

Gönül deryama düşer gölgeler
Güneş küskün köpürür derya deniz
Sevdim dedin fermanın kilim
Dalgalar ağıt yapar vurur kıyıları

Suskun esen rüzgarda yaprak

Aşkı soldan okuyan kalbim
Suskunluğun söz özeti değil mi
Rüzgar tepesinden uçan uçurtmalar
Zamanın gergin anında
Düşürüyorum takvim yapraklarını
Sayıyorum seni getiren saatin tiktaklarını,

Bilsen ne kadar zor
Senli yarınları sensiz yaşamak
Masumiyetin maviliğinde
Taş kalbin gölgesinde bir şahmaran gibi
Hüznün sancısını yaşamak!

Geceleri okudum gözlerinden
Anladım sende ben gibi
Kirpiklerin küskün uykulara
Yağmurlar yıkadı yüzümü
Hızla uzaklaştı yürek adımlarım
Baharına kış vurmaması için