Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Sevdamın gül seherinde aldın sevdiğimi
Nazlı çiçeklerle donandı cümle alem
Düşlerim umutlarım pare pare
Kalakaldım biçare
Sanki kan düştü aya
Mutluluğun gözlerini bir hicran bürüdü

Dün geçtiğim yol
Bana geç gelen mektup gibisin
Pulsuz, sarışın sonbahar
Güneş sıcaklığından kurumuş
Sanki yoluma salınmış bir çöl!

farzet derdime derman hayalin vardı
gözlerinden uzaklaştıkça
vedasız gidişinle unuttum
unuttum işte şarkılar dilimde
nefesimi düğümlerken mehtaplı geceler
hasretime ağladı sular

Esti bakışının baharı
Kapım kapandı karanlığa
Alaz gibi düştü ateş
Isındı yüreğim
Umudun sayfa açtı
Aydınlandı günüm

Zehirli sarmaşıklara sargın
Kurgulu yaşamın ipotekli yarınları
Unutulmuşluğun hatırlanması mı
Özlenen bekleyişinde bastığım toprak
Ter dalgasının hücre titreyişinde beden
Meçhul geminin son yolcusu sanki

Gölgeye yatmış çakaldan korkan tavşan
Yüreklerde duygu avcısı kara yılan!
Tozlandı yürek sesi merhaba dolu sandık
Ağlıyor insan tomurcuğu masumiyet
Unutulup gitti çiçek tozu insanlık!

Ebabil dudağından beslenir gibi tek yemin
Titrer yüreklerde Lebbeyk
Sadakatten emin
Rabbim izler Esma-ül Hüsna ile
Kutlanır nice mevsimlere
Rahman.ve Rahim,Bismillah

Kendime yorgunum
Hüznüm nerede saklı bilemem
Benden uzaklaştı
Tadında söylemek istediklerim!

Duymaya yorgunum

Koynumda uyuttuğum, karanlıkta büyüttüğüm sabahlar
Gelincik tarlasına hüzün düşüren sansar gibi durmayın
Susmayın, gün takvimi dudaklarımı titretin mum gibi
Geceyi yırtan rüzgar değil mi gözlerimin buğusu?

Hesabım var sinesinde yürüdüğüm kaderle

aradım insan-ı kamil dergahını
ayak sürdü
gün üstünde sarı yazmalı hüzün

fikr-i ademe sordum sabrı
fakir oldu kelimenin dili