Serçe parmağım üşüyor sabahları
dikmek istiyorum gökyüzüne sürü uçan
kuşları
solan çiçeklerin, dökülen yaprakların
şair umudu
Mandalina kabukları kokusu sardı her yanı bahçeye
bulutlar ıslak kumaş gibi asılıyor gökyüzünde
saçaklarının altında girdi duvara yaslandı
şemsiyesiz bir çocuk hasret damlıyor gurbet elde
topraktan kına kokusu geldi üç beş damla sepilenenen yağmurdan sonra
Kırk yama diksenizde dikiş tutmaz
Karşı koymaz gider gönül sürgüne
Hesabı kapatdım sevda sözüne
Yıllarca ağlattın sızlattın beni
Kışlar değdi baharıma yazıma
Gecenin koynunda saklanan ellerim
Nasıl da hasretim yemyeşil vadilere
Mavi göklere siyah boyalı geceden
Çıkıp gelsen akıl uçurumundan
Toplasan çiçekleri dökülen yapraklardan
[ kalin ][ iceri ][ /iceri ][ iceri ]
Gecenin koynunda saklanan ellerim
Nasıl da hasretim yemyeşil vadilere
Mavi göklere siyah boyalı geceden
Çıkıp gelsen akıl uçurumundan
Toplasan çiçekleri dökülen yapraklardan
Kaç katlı bir ilkbahardı öncesiz
kimbilir kaç yıl önceydi
at kuyruklu saçlarımız
aynaya bakıyorduk durmadan
evden çıkmadan kapı önünde oynnadığımız
günlerde
Ayın şavkında bahtiyar
Karanlık gece ağarana kadar
Aynalı çarşıda ah kaldırımlar
Akşamı kanatır ağlar sabahlara kadar
Bir eylûl sevdası dokunur
Ruhlardan öpünce yangınlar
Alnının şafağından geçer kuşlar
düş ülkemin
kızıl güz gülleri açmış gün yanığı ten
kır bahçelerinde anadan üryan ay
gizlerini tutar yaşamın sırlı aynalarında yağmurlar
nerede senin benim dediğin çocukların
silâh sesleri araba sesleri
ve trampet sesleri ve insan sesleri
duyuyorum yabancı topraklarda
savaşıyor evlâtların
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!