Ben hep uzaktan sevdim
Yakından sevmeyi hiç bilmem
Korkarım birini yakından sevmeye
Ne olur, bana bu kadar yakın durma.
Ellerini tutsam
Ya ellerim, ellerinde kaybolursa.
Bir şey vardı aramızda,artık yok(sun) .
Bu yok(luk) tan haberin bile yok.
Ne delilikler yaptım bir bilsen; dün seni düşünmeden,
Üçe kadar sayıyorum,saklandığın yerden çık; artık özgürsün...
Sana sarılıp
Kokunu içime çeke çeke
Veda etmek isterdim
Hiç değilse
Benden bir damla
Gözyaşı kalırdı gülüşünde
ve şair anlattı
nasırlı gülücüklerle
kanayan gözlerini damlatıp diline
milyonlarca insanın ezdiği
bir karıncadan başladı hayata
Herkes kendi denizinde
Kendi gemilerini kurtarıyorken fırtınadan
Sen benim denizimde
Kendi gemilerini yaktın
İçinde beni yaktın
İçinde bizi yaktın
Bir yerden sonra yoruluyor insan
Aldanmaktan
Aldatılmaktan
Ve aşk uğruna affetmekten
Sevdiğinin ihanetini
Ama bir yere kadar işte!
Oysaki, kanatların seni istediğin yere götürür.
Ama sen,
Kırık bir dalın üstünde
Beklemeyi seçiyorsun...
KEŞKE UÇUP GİTSEN!
Bir yanım,
Kanatları gökyüzünden çalınmış kuş sessizliği
Bir yanım
Yolunmuş çiçek hüzünleri
Üstelik,
Hava da buz gibi soğuk
Vazgeçtim
Devrettim bana ait zamanları
Başka aşk zamanlarına
O şimdi başkalarını öpüyor
Benim duduk payımla
Sustuğun yerden dirilecek tüm sözleri yüreğinin
Sustuğun yerde düşecek tek yaprağı ağacın
Ve karanlığın en hırçın
En sahipsiz
En deli Kadınlığıyla sevişecek,adamlığın....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!