gece ne zaman kaldırıp başını bakacak kimbilir
içinde zır zır ağlayan zavallıcıklara
hangimiz başımızı kaldırıp baktığında
bir gözyaşını durdurabilecek
çiçekler ne zaman kurtulacak
anlamı bile olmayan
Gözlerimde iki deniz
Birinde kız kulesi
Diğerinde ille de siz...
Şimdi Beyoğlu’nda
Yada Ortaköy’de
Yahut Kanlıca’da
Sıra sıra odalar
Odaların birinde bir kız ağlar
Kızın gözlerinde bulutlar
Göz düştü yere
Kızıla boyandı duvarlar..
ben hayatı ilk kez
buz gibi yanaklarından öperken kursunladım
yüzün yüzümdeyken
yoktun
ellerin ellerimi sımsıkı tuttuğu halde
yoktun
Bütün isyanları yağdırıyorum geceye
Pembesini alıyorum hayatın
İçine yılan kaçmış
Bir kavgayı büyütüyorum
İçine akrep kaçmış
Bir kavgada büyüyorum
Umutlar
Yaralarımızda saklı
Tohumlar onlar
Ağladıkça güldüren
Yıkıldıkça,
Bir kez daha dedirten
Sanki kafamın içinde doğurgan bir tanrı var
Düşünen bir ben değilim,
Bir çok ben
Hepsi de birbirine yabancı
Hiç, ama hiç susmuyorlar
Sürekli benle bir kavga
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!